E voto Dordraceno - pagina 307

ZOND. XLIV&. HOOFDSTUK IV. bleef; en dit

nu

309

het wat Gods kerk mede door haar scherpe en gesta-

is

dige Wetsprediking heeft teweeg gebracht.

Doch ook hiermee bekeering

de

Soms

ja

punt nog niet afgehandeld. Immers ook door

een kind van God volstrekt niet

is

hij

rijdt

dit

is

band voor hem overbodig geworden. Maar

doof

aan het oor des geestes, en

is

hem

booslijk in

En

opwerkt.

is

alle

kwijt.

uitwendige

hier staan andere dagen tegen-

waarop de geestelijke aandrift sluimert, zoo niet

over, hij

oude natuur

zijn

op de hoogte van Gods bergen, en

zijn

slaapt.

Dagen, dat

onbekeerde oude natuur weer

neemt dat weeropleven van de oude na-

al

tuur dan niet die bange evenredigheden aan van vroeger, toch kent Gods kind eiken dag, ja elk uur schier, het weer opwellen uit de onzalige fon-

binnen van

daar

tein

naar

buiten

Geestes. Zelfs

geest in

zonde

hem

is

er

traag

overwinning

telijke

laat

toegeeft.

staat het leven het hoogst, als

met het gebed, om Gods

weerstaat

uit

tot

en in de hoogheid des

uit geloof,

wil,

Gods kind dan

dan alleen waarachtige overwinning. Maar is,

nu de

als

en het vleesch

hem

sterk prikkelt, en er van gees-

kan

zijn,

is

geen

sprake

schrik voor de Wet, dan dat

Zeker de volmaakte

van God kan zeggen, dat uur

gedachten en booze geesten, die

allerlei onheilige

Nu

willen.

liefde

hij

liefde

volmaakte

werkt?

hij

Wat

;

maar welk kind

liefde staat,

en van

zijn er niet toestan-

den van inzinking en gemelijkheid, oogenblikken van hartstocht en van

uren

tot zwijgen

is

uit liefde voor

niet uit

vervallen

God, niet

drang des geestes;

de strafwet

hem

Gods

o,

om

kind, zonder den schrik der zou.

Dan

niet,"

neen,

maar

en was der

Wet

in al-

Gods kind het kwaad

hem

zeer plat en gelijkvloers, zijn

naam

omdat

in opspraak zou ko-

een gebit in den muil werpt.

van een „goed werk," dus, want er werkte geen wil,

laat

Wet,

Christus' wilde, niet uit dankbaarheid,

op de hielen zou zitten,

men, en het „Gij moogt

drift,

dat deze liefde soms jammerlijk

overspanning,

en

gebracht, en

schrikkelijkheden

lerlei

niet

opwinding

de

roekeloos aan de zonde

de vrees buiten

sluit

altoos in deze

uur met deze volmaakte

het toch beter, dat hij

geloof, het ging niet

volstrekt niet in alle deelen conform.

Niets

om Gods

Maar ook

zoo

Wet hem in zijn wildheid staande hield, zijn oude natuur in den band hield, en hem voor de onteering van Gods naam behoedde. En daarom dankt Gods kind dan ook van achteren zijn Vader, die in de hemelen is, dat Hij hem niet losliet is

het dan toch een uitwendige zegen, dat de

maar, ook toen

Wet

hij

dwaas was en dwaas

wilde, door

den teugel van

zijn

in het vaste spoor hield.

Op

die wijze ziet ge, hoe zelfs de uitwendige werking

van de Wet, met

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen