E voto Dordraceno - pagina 326

ZOND. XII. HOOFSTUK

320 Melchizedek

en

nabloeide;

nemen en

het over te

dat

Aarons priesterschap, wel verre van

hij

bestendigen, afschafte en

te

Als Christus zoo gedurig er van spreekt, dat

^de

waarheid

is",

en

wat

maar moet

moeten doen", dat

meer

dies

VU.

worden

dit verklaard

„Koning

hij

dan moet ge

zij,

uit

tot

hij „rfe

zijn einde bracht.

waarheid

in het rijk

dit nooit

is",

dat wij

der waarheid

wijsgeerig verstaan,

de tegenstelling met de schaduwen

en ceremoniën.

De

dienst der

schaduwen was het omgekeerde van de waarheid, en

En

het afgietsel, de schijn er van.

schaduwen

af

te

de Middelaar die thans kwam,

slechts

om

schaffen en te vervullen, was dus in tegenstelling

schaduw de waarheid

dien ijdelen schijn en die afbeeldende

Aarons priesterschap

nooit anders

is

dan een

die

met

zelve der dingen.

schilderij

aan den wand

geweest, en toen nu de echte priester, wiens beeld dat schilderstuk uitdrukte,

kwam, had dus

zelf

man

heel Israël zich terstond van het schilderstuk naar den

dien het afbeeldde moeten wenden. Doordat het dit niet deed, toonde

het

dat

het,

het

geestelijke

zijn schilderij

aan den wand niet eenmaal verstond en er den Middelaar niet

van

beeld

met geweld van den wand gerukt en

dat dit schilderstuk ten slotte

vernie-

moest worden. Het voorhangsel des tempels scheurde. De tempel

tigd

En

vuur verbrand.

in

Vandaar

in gelezen had.

de priesterlijke tabberd van Cajaphas

is

spoorloos

is

verdwenen.

Welke was nu de taak punt

dit

van

door alle

is

Dordt

schen

en

die op

den Christus

eeuwen heen

als priester rustte ?

daarna bestond hierover verschil van gevoelen

Maccovius

Over

veel getwist en zelfs nog op de Synode o.

a.

tus-

Wallaeus, de destijds zoo kundige hoogleeraren te

en

Franeker en te Leiden. Dit geschil ontspon zich naar aanleiding van de woorden, die thans in

22 van onze Confessie aldus luiden

art.

rekenende

alle zijne

ons en in onze plaats gedaan heeft,

Men was

doening en voortredinge getornd.

„Maar Jezus

Christus, ons toe-

is

hij

voor

onze rechtvaardigheid."

het er namelijk geheel over eens, dat Christus gestorven was

om

onze zonde en nu leefde

voor

:

verdiensten en zoo vele heilige werken, die

Maar wel

kon

bij

voor ons te bidden.

den Vader stond

men

vast.

De

lijdelijke

Daar wierd

niet

vol-

aan

het niet recht eens worden over de vraag

of de Christus ook de wet voor ons volbracht had, en of derhalve ook zijn heilig leven plaatsbekleedend voor ons

was geweest.

Zeer terecht triomfeerde in onze Confessie het gevoelen dergenen, die dit

beaamden, en sinds

De

kerk belijdt én de

is

dit

dan ook

lijdelijke

belijdenis

van onze kerken gebleven.

én de dadelijke gehoorzaamheid van den

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen