E voto Dordraceno - pagina 283

ZOND. XLIVfe. HOOFDSTUK

Een

zondaar

van

de

een lek wrak, in zooyerre de kromhouten

wilt,

naden geopend

alle

zijn,

oog houdt, dat er geen enkele balk of plank

in het

dus

ge

zoo

is,

losgewrongen en

kiel

285

I.

maar wel

mits ge

te loor ging,

en dat

het kalefateren van dit wrakke schip geen enkele nieuwe balk

voor

worden aangebracht.

of rondhout behoeft te

'

Dit nu toegepast op het werk der genade toont, dat het genadewerk niet wie zijn beenen verloor, nieuwe beenen krijge, maar

dat

bestaat,

hierin

veeleer hierin, dat de kreupele, wiens beenen verlamd waren, weer in zijn

beenspieren

gesterkt

en

wordt,

nu springt

een hert.

als

De zondaar

is

een blinde, niet alsof zijn oogen waren uitgestoken, maar zóó dat het licht er uit

en nu brengt de genade te weeg, niet dat er in een leege oog-

is,

kas een nieuw oog inkomt, maar dat hetzelfde oog, dat eerst niet zag, nu

Genade

ziet.

genezing.

is

nu

andere

een

gezonde ander

leven

in

zijn

richting

weer

De

kranke, die al zijn levenskracht uitputte in

wordt zóó aangegrepen, dat diezelfde levenskracht

een vernielende koorts,

krijge,

opkome.

daardoor de koorts ophoude, en zoo het

Die

stierf

plaats komt, of hij

bij

staat

op,

niet doordat er een

manier van zielsverhuizing,

in

een

ander wezen kruipt, maar doordat God de ingezonken en werkeloos geworden

Wat

levenskrachten opwekt.

nu weer nen

;

positief

toen

door den vloek

is

omgevormd,

door de zonde negatief was geworden, wordt

gemaakt. In het paradijs waren geen distelen en door-

dat

er

allerlei

en

distelen

geboomte dat eerst schoon was, zoo

En

doornen aan groeiden.

nu, door de

genade, wordt niet de distel uitgehouwen en de doorn verbrand,

mirt

een

en

den voor in de plaats

den, de distel wordt een mirt. teeken.

Een teeken van

zoo eerst

almachtigheid,

zijn

macht ten

tigen kon, en dat zijn

Op

En

te poten,

slotte

om

er een

maar de doorn wordt een

is

het den Heere een eeuwig

diat

niets zijn schepsel vernie-

weer doorbreekt en

uitblinkt.

dien grond nu beleed de Christelijke kerk, dat ook de wedergeboorte óiet

de schepping van een tweede nieuw wezen in of naast ons wezen

omschepping

of herschepping

is,

maar de

van ons eigen en eenig wezen, op zulk een wijs

dat het weer uitkome naar zijn oorspronkelijk plan en zijn oorspronkelijken aanleg.

Het verstand

blijft

opgeklaard en verlicht. Het

hetzelfde, is

en

blijft

maar wat

dezelfde wil,

verduisterd was wordt

maar de

wil die eerst

nu

krom

gebogen was, wordt nu weer recht gebogen. De innerlijke levensbeweging die

God had

zich van

gaat

met

zijn

afgekeerd, wordt

eigen oog weer zien

;

nu weer naar God

de kreupele springt met dezelfde voeten en beenen, die konden.

En

dit is

nu

wel, vergelijkenderwijs, een

onze mensch als nieuw

is

toegekeerd.

De

blinde

de doove met zijn eigen oor weer hooren

hem

eerst niet dragen

nieuwe toestand, zoodat

geworden, dat we spreken, als met nieuwe ton-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen