E voto Dordraceno - pagina 160

ZOND. XLI. HOOFDSTUK V.

162

weg, is

en

stijfheid

tioneele

zullen

huns

elk

vader

wordt

bedoelt,

voorbij loopen

hun toevlucht

meisjes zullen moeder en de jongens

mag

familie

hier

het

Dinsdags en de Roomsche

saamleven een

Om

die reden

hebben

zijn

bestemming

en afgemeten elkaar

ontraden en bemoeilijkt.

acht

nemen van

van

kerken

verijdeld.

zonder onderscheid, dan ook steeds,

alle kerken,

gemengde huwelijk

ze aan haar belijdenis vasthielden, het

zoolang keurd,

stijf

en alzoo door de gemengdheid van het huwelijk het wezen

;

van het huwelijk vervalscht en

zelf

ze

Donderdags komen. Kortom, waar het huwelijk steeds inniger saam-

familie

leven

De

weegs gaan.

De Gereformeerde

volgen.

Thans echter kan men

deze kerkelijke grenslijnen niet volstaan.

ongeloof

naast

Nu

namen,

geeft

het

natuurlijk

nog zoo goed

en vrouw beide synodaal

zijn,

in

toch in tal

en de loochenaar van den

opschoot,

geloof

afge-

met het

zelfs

Christus in het gestoelte der eere naast de Belijders van zijn

man

uit-

meer spreken. Ze

zullen over de heilige dingen niet

Ze

tot een verdrag.

dan de

is

wel, uit te strijden

Er komt geen eind aan. En nu nemen

niet.

strijd

dat

merken

zoo velen inslaan. Ze

die ten slotte, o,

de

Want

gemaaklheiJ.

notarieele

als niets, of

Naam zitting

ge al weet, dat

of beide Luthersch, of beide Menoniet,

zoolang ge niet nog nader onderzocht hebt, of ze ook beide behooren tot

de

orthodoxe

en

de

tot de

of

Roomschen

beide

huwelijk

kringen

bij

een

iegelijk,

thans

en

maatschap,

Maar buiten

van het gemengde

man

en jonge dochter staan inge-

van wat beiden, afgezien van het kerkelijk

anderzijds

metterdaad

in den regel nog

allengs een dubbelen kant, eenerzijds van

wat de kerk aangaat waarbij de jonge schreven,

Daar kan men

Gereformeerden

die tot de kerk komt.

volstrekt niet; en het vraagstuk

dus

verkreeg

richting. Alleen bij de

staat de zaak beter.

rekenen op belijdenis deze

moderne

gelooven.

En nu

zegge

men

niet: Als

lid-

we maar

eender gelooven, doet het verschil van kerk er niet toe; want ook dit

Wel stemmen we

zelfmisleiding.

zoo

men

men,

ook

bij

is

natuurlijk toe, dat het beter zal gaan,

kerkelijk verschil, toch één in belijdenis

is,

zonder saam hetzelfde te gelooven in één kerk behoort.

men én

dan waar

Maar

van één kerk, én in

eisch

die kerk

moet het toch altoos

blijven, dat

van

Ook hier toch geldt hetzelfde dilemma, waarop we

één

straks

geloof

stuitten.

zij.

Immers van tweeën

waar ge toe hoort, en dan die

kerk

als

kerk

heeft

is

één, óf ge hecht niet aan de kerk,

staat ge in schuld van ongerechtigheid

uw

liefde,

;

óf wel

en dan woelt het kerkelijk verschil

zelfs dieper, hoe nader de kerk van den

man

en de kerk van de vrouw

bij

elkaar staan.

Het

ideale standpunt blijft

daarom ook

hier, dat

men

al

zulke huwelijken

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen