E voto Dordraceno - pagina 447

ZOND. XVI. HOOFDSTUK

weten ook, hoe

gevoelen vooral steun zocht in den uitroep

dit

Maar

volbracht."

toch dit gevoelen

óf toen de Heere riep

maar dan had

uit;

hoeven

sterven

te

komen;

Het

„

:

40

XTT:

nog sterven

„Het

zijn uitroep:

aanduiding, dat het nu ten einde

oordeel dat

Onze

was,

raadpleegt,

handen die

natuur

graf

uit

zijns

en

;

En wat

liep.

het

men

zij

't

en

is

Vaders

hchaam

zijn

vereenigd

altijd

is juist

graf ging.

het graf zelf aangaat, dit

blijft

onmogelijk er

aldus

uit,

iets

of Matth.

anders dan een

om onzentwil

dat hetgeen

hij

in te zien.

stervende

bevolen heeft een ware menschelijke geest

maar dat intusschen de

scheidde,

bleef

hetzelfde als

met

de

goddelijke

menschelijke ook als hij in het

Jezus heeft geweten dat

in

hij

de bangheid van het graf

hij

En

dien

uitkomt op den derden morgen,

maar een bewust uittreden

tusschentijd;

Jona uitkwam

aarde, gelijk

als hij

zonder te weten wat er met

ontwaken

een

niet

Een

Jona.

bij

In het graf hggende heeft

geest in het Paradijs was.

in

XTX

Psalm XVI

Jesaja LIII,

gepeild, gedragen, niettegenstaande zijn gescheiden menschelijke

gevoeld,

het

het ergste moest nog

;

lag.

Dit nu het

is

toch:

Schrift door steeds voor als een deel van den vloek en het

we droegen

belijdenis drukt dit in art.

de

Het

volbracht" ook slechts de

is

dragen van den smaad en de vernedering des grafs

in

„

:

Van tweeën één

volbracht", was op datzelfde oogenblik allen

is

óf wel, hij moest

;

niet houdbaar.

is

ook van het kruis kunnen afkomen, en niet be-

hij

maar dan was

komt heel de

441

III.

uit het

ingewand van den

uit het

hem

is

geschied was

ingewand der

visch.

zeer begrijpelijke vraag, door den Catechismus vlak hierop gedaan,

heldert dit nog nader op.

Als

toch

Christus

borgtochtelijk

in onze plaats voor ons lijdt, sterft,

het oordeel en den smaad van het graf draagt, dan wij

gedragen

persoon

eigen

plaats droeg, zijn wij er

dit zoo

goed alsof

Goed. Maar indien

GRAF

het ook eigenlijk zoo

zijn,

meer

Zoo Christus het voor ons en in onze

hadden. af.

ook den dood en het

de

is

zelven dat lijden, dien dood, dat oordeel en dien smaad, dat graf in

nu zoo

Zij

konden

hemel

ten

immers hun dood en hun graf

En daarom

betaald.

gestorven

woordt

is,

hij:

Men

is

in

varen,

zou dan verwachten, dat

gelijk

dood

is

afsterving van de zonde en

tvij

geen

maar de geloovigen

Henoch en

Elia,

want

den dood en in het graf van Jezus

vraagt de Catechismus

hoe komt het dat

„Ome

en Christus

voor ons en in onze plaats droeg, dan moest

ongeloüvigen in den dood en in het graf gingen,

niet meer.

is,

dat een wedergeborene niet meer stierf en niet

de groeve behoefde af te dalen.

in

dit

:

„Zoo dan Christus voor ons

ook moeten sterven?"

En

betaling voor onze zonde,

een doorgang

tot

hierop ant-

maar

het eeuwig leven."

een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen