E voto Dordraceno - pagina 213

ZOND. XLII. HOOFDSTUK IV.

onbekendheid met de markt, met het soort waar, met het geld, en

zijn

meer, ten

zooveel

aannemen,

laten

met

hem meer

einde

dan anders geschied zou

uw

gebracht. Bij de paardenkooplieden

der een tweede natuur geworden,

Vooral op de beurs

in.

geworden. „Iemand

Men

bestaan.

is

nu

de vuile uitdrukking van dit vuil

is

weet dat een stuk of eenig goed niet pluis

onnoozele die dat niet merkt, en biedt op, en te

beethebben van elkan-

dat afvangen van een vlieg vaste gewoonte

aansmeren"

iets

nu

laat,

geeft de

hoe

hij

omdat

God hebt

voor

schier bij alle soort handel sloop

dat het geen hooger waarde heeft dan, zeg van

merkt

men den

vloekt u,

zijn recht

dit soort

is

maar

Hij

niet.

om

naaste

te

moge men van achteren

zijn,

maar God lacht dan

ge de liefde verloochend hebt, en

waar

te laten betalen of slechter

marktkornuiten lachen over de kranige wijze waarop

zijn

sukkel heeft beet gehad,

het

215

gij

en

door u bedrogen

—

,

is

men

;

maar nu

neemt

gij is,

weet er een

aan-

arme hals

ze aan, en de

zoo bedrogen dat

is

hem

door leugen wat ge

vijzelt

man/SOO—,

f 100

hij

er niet

eens over klagen durft, uit vrees van nog „uitgelachen te worden op den

koop toe."

De

speculatie gelijk ze in onze financieele wereld thans op groote schaal

gedreven wordt, de

loterij

der

is

aan deze zonde niet weinig schuld. Eerst schoof

men

men

zon-

op den voorgrond, en zoo vatte de gedachte post, dat

arbeid,

met behulp van een kniebuiging voor vrouw

kansspel,

door

Fortuna, zeer wel, niet enkel zijn brood, maar zelfs een fortuin kon verdienen. Hierin zag

men

toen zoo weinig been, dat de Overheid dit lotspel

meestal aanmoedigde, gelijk de onze oudtijds

in

dit

lotspel

moest gebouwd of een Godshuis

Men

doet,

en dat

men

zelfs

de kerken

als er

een kerk

kwaad dat nog nawerkt

in

het volk aan het spel gewend,

grondregel van Gen. IQ, dat de mensch in het zweet zijns aan-

schijns zijn brood zal eten,

omgezet in dien anderen, dat de mensch door

te

wagen

fortuin zal winnen.

de

plaats

van den apostolischen

En

of

dat

nog

gesticht, een

onze weldadigheidsloterijen. Zoo heeft

en

dit

bron van inkomsten zagen,

een

nu

dat

al

waagt wint niet" komt dan

hebben aangedrongen, toch wordt

geeft de stad

er telkens lieden

mee

het

stil

uit,

nog

altoos

en wordt

soms op schandelijke manier zoo grof gespeeld, dat over den kop gaan. Spelen in den boozen

wat men noemt de

men

die Staatsloterij

Amsterdam nog een premieleening

high-life.

Ga maar

het publiek wilt zien, of ook laat u in den

gen waar

in

werkt niet zal eten.

het volk bederft, en deswege op afschaffing ook van de

in de hoogere standen

zelfs tot

niet

regel, dat wie niet

de geleerden ook onder de niet-Christenen hebben uitgemaakt,

lotspel

Staatsloterij

gespeeld,

„Wie

doet.

eens naar

Haag

zin,

hoort

Monaco zoo

gij

introduceeren in de krin-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen