E voto Dordraceno - pagina 207

ZONO. IX. HOOFDSTUK

201

III.

ontwikkeling der geschiedenis van de Schepping, de val niet het eerst op

aarde

maar

den

in

en

hemel,

straks

hemelen de woonstede waar God nakel

God

het voorbeeld, dat

naam

In den

al

Mozes

er

meer dan eens

de Heere Jezus in het hoogepriesterlijk gebed bidt Vader,

u zelven met de

bij

„Want

was", en straks:

maar naar

den hemel van getoond had.

uit

dan soms ook de hemel mee begrepen.

is

die

zijn,

Zelfs de Taber-

die hier thuis hoorden,

„wereld", dien de Heilige Schrift

verband bezigt,

voleind zal

al

zijn heiligen vergaart.

gebouwd naar afmetingen

niet

is

het

als

Zoo

b.

in dit als

v.

„Verheerlijk mij. Gij

:

u had, eer de wereld

heerlijkheid, die ik bij

vóór de grondlegging der

Gij hebt mij liefgehad

hiermee eigenlijk de gansche Schepping bedoeld.

Niet,

toen de hemel af was, en de aarde nog geschapen moest worden.

Maar

dan

wereld",

„met de

Wat

is

heerlijkheid die ik

wij

bij

U

had, eer er nog een schepping bestond."

noemen omvat „hemel" en „aarde", maar

het „heelal"

uitdrukking die de Heilige Schrift ganschelijk niet kent.

Moet

dit

een

is

alom-

vattend denkbeeld worden uitgedrukt, dan spreekt de Heilige Schrift alleen

van de Schepping Gods. Zoo heet:

zonder

„Het

Begin Zoo

meer.

b.

v.

Openbaring

in

Hl

:

24,

waar de Messias

der Scheiiping Gods". Ook wel van „het schepsel" b.

v.

in Openbaring

V

1

:

Doch

3.

treedt de Heilige

Schrift in geen onderscheiding, dan wordt het woord „wereld" als het alge-

meene woord

gebezigd

wat natuurlijk

niet geschiedt

genomen

;

en

daarmee

al het geschapene aangeduid.

waar deze wereld

maar wel waar de Heilige

als

Iets

reeds geschapen vfoidt

Schrift tot achter de Schepping terug-

gaat op die wondere „grondlegging" toen de fondamenten voor dit gansche

wonderbaar heelal door den sterken arm des Heeren

En

zoo

hoort,

zoo

nu

eerst

dikwijls

komt de Schepping voor ons wij

belijden te gelooven in

te

zijn vastgesteld.

staan gelijk het be-

God den Vader, den

Al-

machtige, Schepper des hemels en der aarde.

Dan tot

toch moet de blik der geloovigen zich in den tijd en in de ruimte

aan het uiterste einde uitbreiden.

God

de Heere schiep niet alleen deze kleine, nietige aarde, die in haar

kleinheid

reeds

en de aarde, onder

de

verzinkt

d.

i.

aarde

bij

het firmament,

„de dingen die boven in

de wateren zijn."

voor wat de ruimte aangaat, in ja den

zijn

maar Hij

zijn,

En waar nu

de blik des geloofs,

scheppingswerk ^Xioo ook den hemel,

hemel der hemelen omvat, daar moet de

in den tijd op

schiep den hemel

en die op de aarde en die

eenmaal van den aanvang

blik des

tot het einde

geloofs

nu ook

doorgaan, en door-

rekenen tot op het oogenblik dat eenmaal heel het verloop der geschiedenis, naar den Raad des Heeren,

zijn

einde eens zal bereikt hebben.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen