E voto Dordraceno - pagina 224

224

ZOND. XXII. HOOFDSTUK V.

weer

en

leveu terugkeeren, hadden blijkbaar geen heugenis van

het

in

met hen voorgevallen

wat

Anders

was.

zouden

één of meer der vele

dooden, die door een profetisch of apostolisch wonder in het leven wierden teruggeroepen, wel klaar en duidelijk geantwoord hebben op één der vele

hun

vragen, die

en

zoo tot

En

toen,

der

den dood opwekte,

gekomen

ons

zijn stellig

Ook de

zijn.

wel ondervraagd,

antwoorden gegeven hadden, zou hiervan de heugenis

ze besliste

wel

magen en vrienden gedaan

ongetwijfeld door

die Jezus uit

drie personen,

Maar

zijn.

van Lazarus vernemen we

zelfs

niets.

na Jezus' kruisiging, „de graven geopend werden en vele lichamen

heiligen

opstanding

zijn"

(Matth.

de

in

XXVn

menschelijke

waren

ontslapen

die

zijne

v.v.),

nieuwsgierigheid

kwamen

stad

heilige

52

:

de graven zijn uitgegaan en na

uit

en aan velen verschenen

het wel geen

lijdt

ook

heeft

twijfel,

of de

„velen"

deze

bij

gezocht; doch blijkbaar zonder een stap verder te komen.

gewone

bevrediging

Zelfs,

en hier

vooral dient nadruk op gelegd, de Middelaar, die in eigen persoon in dezen staat van berooving des lichaams verkeerd heeft, en daarna weer op aarde

menschen verscheen

onder

en met hen sprak, heeft na zijn opstanding

op dit aantrekkelijk en belangwekkend vraagstuk geen enkelen lichtstraal

doen vallen.

Men

heeft zich hierover verbaasd, en niet zelden van ongeloovige zijde

hieraan een bewijsgrond te ontleenen,

getracht

om

den terugkeer in het

leven van deze vele dooden in twijfel te trekken. Toch geschiedde dit ten

Keeds

onrechte.

uit

den slapenden

ons in den regel, dat we

het

van ons geheugen toch niets

inspanning al

overgang

den

bij

overkomt

toestand

te

's

in

den wakenden

morgens ons met

alle

binnen kunnen brengen van

wat er die zeven a acht uur in ons nachtbewustzijn omging en door-

leefd

is.

En

toch zeven a acht uur

is

zoo lang. Evenzoo

nu

laat het zich

zeer goed denken, dat een doode, die tijdelijk, gelijk Lazarus, in het leven terugkeert, een gewaarwording heeft als van een, die opwaakt uit een diepen slaap, en wel is

genoten,"

voelt:

„Er

is

doorleefd, er is gedacht, er is geleden, er

iets

maar met den besten

wil de

macht

het in zijn dagbewustzijn over te leiden. Zelfs

hoe

meer

ze zich inspannen

om

uit

is

niet kon inspannen,

om

het veler ervaring, dat,

een diepen droom iets in hun dag-

bewustzijn over te leiden, des te onherroepelijker de heugenis er van wegglipt.

Eerst

is

meent het nog naar uitstrekt

er dan te

om

nog een vaag besef van wat doordroomd

kunnen grijpen

Voor

onze zijn

maar zóó

als

is

;

men

ons denken er de hand

het op te werken, vliedt het schaduwbeeld achterwaarts,

er schuift een gordijn voor, en

existentie,

;

nadere

kennis

we

zien niets meer.

aangaande

we dus geheel en

dit raadselachtig deel

van onze

uitsluitend verwezen naar de enkele uit-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen