E voto Dordraceno - pagina 482

484

XLIX. HOOFDSTUK

ZOND.

helder voelt

armen

zijn

„God

:

dat ik als dankoffer

wil,

I.

Let heilig Avondmaal voor

bij

honderd gulden geve," daar

of voor zijn kerk, zeg,

gierigheid niet aan wil, en door zijn even geldgierige

afgemaand, en misschien ook door

's

hij

voelt

het

hij

's

dat

toch

maar bang

moet,

hij

is

dat

„Heere, niet mijn

:

uw

en niet die van mijn vrouw en van mijn kinderen, maar

dan

schiede,"

openbaarden

van Gods verborgen, maar van

er sprake niet

is

wil,

komende, en

is

toch zijn geld zal

hij

inhouden, alsnu aan den vooravond neerknielt, en bidt wil,

uit geld-

van wordt

morgens geven

weer niet; en de dag van het Avondmaal

avonds

er

kinderen er van wordt afgehouden

zijn

en daarom geslingerd wordt op en neer; dat en

vrouw

wil gezijn ge-

en spreekt in dien uitroep geen betuiging van berusting,

wil,

maar een gebed, een smeeking om hulpe van boven, opdat Gods geopenbaarde wil niet weerstaan, maar metterdaad volbracht en uitgevoerd worde. Hieruit

derhalve

blijkt

men deze derde bede misbruikt zoo men haar opvat, als sloeg ze

dat

kracht als bede vernietigt,

en in haar op den ver-

horgen wil des Heeren, en dat ze dan alleen recht wordt verstaan en naar

men haar

Jezus' bedoeling wordt aangewend, zoo

haarden wil des Heeren, en

maar

om

met eigen hand,

zijn wil zelf,

duidelijk

God

er dus niet door verklaart in iets te berusten,

God

er door afbidt en afsmeekt, dat

naar Moria toog, en

zelf

Abraham

alles in

Toen Abraham met Izaak

„üood uw kind

riep:

offer eischte,

aan Izaak zou aandoen, maar zelf

ons bijsta en kracht verleene,

te volbrengen.

hem

geopenbaarde wil het

den, en zal

toepast op den geopen-

als

niet,"

eisehte niet als een dood dien

een dood dien

zij

wilde dat

Abraham bid-

het ook in andere woorden, zeer stellig in zijn

beden hebben: „Heere, uw wil geschiede;" en zulks niet berusting uit te drukken,

maar om

en het werken volbrengt,

len

God

over zijn eigen kind zou doen komen, toen kon

hij,

maar Gods

bekwamen. Dat zoo en

hem

te tot

om

ziel

ge-

daardoor

zijn

bidden, dat God, die in ons het wil-

het brengen van

niet anders de bedoeling

dat offer mocht

van deze bede

is,

blijkt

bovendien duidelijk, uit hetgeen Jezus, als tot afsnijding van misverstand,

„Uw

er aan toevoegde

:

bijvoeging toch

„gelijk in

nooit

:

Gods gebod

den

overtreden,

Heeren volbrengen, en op aarde goed zal

wil geschiede op aarde, gelijk in

zijn,

wijst er als

zij

hemel,'" slaat duidelijk

maar

den hemel." Die

op de engelen, die

steeds den geo penbaarden wil des

dus op, dat het dan eerst met Gods kinderen op aarde den wil des Heeren even volvaardig

en standvastig volbrengen als dit Gods engelen in den hemel doen. Onze

Catechismus aarzelt dan ook geen oogenblik, maar past deze bede geheel en

uitsluitend

vertolkt: M.'t7,

op

„(ree/ dat

die allen goed

Gods geopenhaarden tcij,

is,

wil toe, als hij onze bede aldus

en alle menschen, onzen eigen wil verzaken, en

uwen

zonder eenig tegenspreken gehoorzaam sijn ; opdat

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen