E voto Dordraceno - pagina 144

ZOND. LXI. HOOPÜSTQK

146

naar ze meenden,

hadden

nen

men

gegeven was, wat

alles

reeds in

III.

verlangen kon.

De Romei-

hun Heidensche periode met name over de huwe-

lijksverhinderingen zeer uitvoerige en deels zeer strenge bepalingen

en

toen

de keizers

later

nog, zooveel noodig, iu overeenstemming gebracht

bovendien

bepalingen

met de regelen der

Heilige Schrift. Zoo bezat

deelde, in deze bepalingen

rechtsordening dat

bood,

te

Op

men

men

dus, naar

oor-

van de Christelijke Eomeinsche Overheid, een

het huwelijk, die van menschelijke zijde het hoogst

voor

verkrijgen

ondergaan had.

gemaakt

overgingen, waren deze

Christendom

het

tot

en

was,

den Christelijken doop

die bovendien

dien grond achtte

men dan

ook, dat onze Christelijke

overheden het veiligst gingen, door die degelijke eeuwenoude rechtsordening

van

weer

kracht

te

gebruik er toe neigde zoo wilde

opleven,

maken.

om

men

Gelijk

men

in het

dogma en het

kerkelijk

de usantiën der oude Christelijke kerk te doen

ook in het burgerlijk leven de oude Christelijke

rechtsorde weer in eere brengen.

Thans echter helpt

die vingerwijzing ons niet meer, eenvoudig wijl de

Christelijke Overheid ontbreekt, die

land

met Gods Woord

geen Overheid meer aanwezig, die

is

rekent. Alhans in ons

feitelijk in

haar wetgeving zich

grondt op Gods Woord. Veel minder nog kan de kerk thans de huwelijksmaterie weer aan de Overheid uit handen niet te doen. Verwarring en

Het

volstrekt niet uitgesloten.

toekomst

regelingen

der

ëntie

kunnen weinig

het

dat

heid,

inzake

Christenheid

zeer

wel

en

is

is

nemen

;

en ze behoort

dit

ook

dus voor de toekomst

dit stuk is

zeer wel denkbaar dat de Overheid in de

het huwelijk zal het

conflicten

geval was,

wanorde op

oordeel

die tegen de conci-

der kerken indruischen. Hieruit

geboren worden.

alleen te

maken

En

dat dit thans nog zoo

danken aan de gelukkige omstandig-

de Christelijke traditie nog zoo machtig nawerkte en, dank

zij

dien invloed, de Overheid dusver nog ten deele in het goede spoor bleef.

Reeds

nu echter

is

reeds lang niet alle conflict te mijden.

worden nu reeds echtscheidingen uitgesproken,

Woord

in flagranten strijd zijn.

die

met den

Soms toch

eisch van

Gods

Wordt nu door een der aldus gescheidenen

daarna een tweede huwelijk met een ander aangegaan, dan kan dit onder Christenen niet als een wettig huwelijk gelden, overmits de eene voor

nog gehuwd was, en mag dus de kerk zulk een huwelijk

Het

is

uit dien

God

niet sanctioneeren.

hoofde van hoog belang, dat de kerk ook de zaak van het

huwelijk steeds klaarder ontwikkele, opdat er door de belijders des Heeren zeker

tegenwicht

in de publieke opinie

worde geboden tegen hetgeen

in

de burgerkingen het huwelijksrecht afbreekt.

Intusschen is

en

blijft

kan

dit

aan de zaak zelve niets veranderen. Het huwelijk

een zaak van burgerlijke regeling,

wijl

het tot de natuur en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen