E voto Dordraceno - pagina 218

ZOND. XXII. HOOFDSTUK IV.

218

En

wezenheid.

eenzelfde

zoo

het einde, dat wie begint

is

met

Want

verliezen.

wel

ziel

en

God

te

in

een organische eenheid te zien, eindigen moet met zijn

lichaam

dan nog de mogelijkheid open, om, op de wijze

blijft

der hedendaagsche wijsgeeren, zich een pantheïstischen god te droomen, die

om

altoos bezig is

bij

Christus den

naam

ongemerkt op geen dwaalspoor

zich dus

late

maar

;

zulk

de Buddhisten thuis en heeft met den

God en Vader van onzen Heere Jezus

Men

worden

uit geest stof of uit stof geest te

een pantheïstische afgod hoort

gemeen.

zelfs niet

hangt

leiden. Alles

hier saam. Is, gelijk thans de meeste geleerden zich de zaak voorstellen,

ongemerkt de plant;

uit het bloote stof allengs het delfstoffenrijk

;

dan

uit het lagere dier het

de

uit

bewerktuigde

het

lagere

dier

dan

dat

sluit dit in zich,

zijn

maar

ziel

en lichaam wirf in den wortel

dat de ziel geen afzonderlijk bestaan heeft

;

ook God en

dat

God onderscheiden van

zijn

voor wat in den grond hetzelfde

is.

en geleerde

beschaafde

de

hoog

dan gewone aap of

dit dierlijk wezen, hetzij

uit

volgt dan weer, dat er dus ook geen

omweg

hieruit

lagere volken het hoogstaande Europeesche ras voort-

deze

—

onderscheiden

bestaat;

;

de wilde Boschjesman; uit dien wildeman de neger, en zoo

uit

gekomen;

en

dier;

Chimpansee, eindelijk

weer

plant

en hieruit

;

schepping

zijn

schepping slechts twee namen

zijn

En zoo keert dan langs onmetelijken man der negentiende eeuw terug tot van Mesopotamië en Kanaiin

diezelfde natuuraanbidding, waarin de volkeren

reeds verzonken lagen in de dagen van Mozes.

Men

welk een machtige prediking in

ziet hieruit

zoolang

het

te

vernietigen.

lijk

is

nog en wel

ligt,

Immers

ziet ge, dat daar het lichaam van den gestorvene

Ge

dat lichaam veranderen en tot ontbinding overgaan.

dat

menschen dood

aan den Vader der leugen niet gelukt, het vast bewustzijn

van een leven na den dood in uw binnenste

uw oogen

's

de persoon, die

dan

leeft hij,

tast

gescheiden

terdege

gescheidenheid

ziet

ge hieraan, hoe lichaam en

wierden,

En

voortbestaan.

ziet het:

voor

Ge

ziet

daarin

niet meer. Bestaat nu die persoon toch

stierf,

en

ligt.

uiteen staat

werden dit

gelicht,

ziel bij

hem

en nu in hun

eenmaal voor u

vast,

dan

is

hiermee

tevens uitgemaakt, dat ge door een samenstelling van die twee

ontstaan

zijt

hebben

dat

;

dat

uw

Vandaar

dat

nog

zienlijk

en onzienlijk deel elk een eigen wezenheid

derhalve geest en stof niet één en hetzelfde zijn

uw God

de Heere

helaas,

;

de

steeds

niet

met

valsche

zijn

;

en akoo

schepping ineenvloeit.

wijsbegeerte, die door tal van godgeleerden,

toegejuicht

en

ingehaald

in

stede van verfoeid en

bestreden wordt, niet Ican rusten, eer ze ook de hope der onsterfelijkheid uit blijft

ons de

bewustzijn

heeft

uitgeroeid.

Zoolang haar

dit

nog

niet gelukt,

dood nog steeds scheiding, onderscheid, tweeheid en alzoo een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen