E voto Dordraceno - pagina 277

ZOND. XI. HOOFDSTUK IV.

moet meer worden gezegd.

Ja, er

Al

is

271

het onder ous, Gereformeerden, nog niet tot iieiligen-aanbidding

gekomen, toch dient het oog er voor ontsloten, dat ook op Protestantsch

Romes

terrein hetzelfde onkruid reeds weer begint op te schieten, waaruit

dwaling

Dat

overplantte.

zoodra

hart,

met

steeds

En

ten deze voortsproot.

waarin

gaat,

feil

in

alle

eeuwen en onder

logische consequentie in deselfde

dwaling

een

zulk

groudbedoeling

van

hart

het

moge

blijft

dan

toch

hemelstreken,

alle

afdwalingen

voordoet,

zich

ze op ons erf

Neen maar doordien het menschelijk

in het minst niet.

het

Rome

dat niet doordien

De vorm,

vervalt.

maar de

uiteenloopen, één.

Het

en blijven

zijn

dwalingen van dezelfde soort, familie en vertakking In de Heihge Schrift wordt het aan de kerke Gods gedurig ingefluisterd, ingeprent en schier ingestampt, dat toch de Heere alleen groot acht worden, en dat van elk menschenkind onder ons gelde

:

dan af van den mensch, wiens adem

is,

achten!" of

te

hij

ijdelheid."

Romes

persoonlijke

de

hiërarchie staan, zal er

Maar komt ge nu op de

dit openlijk loochent.

bevindt ge het in eigen

neusgaten

Rome

en

bij

opinie zoo heel anders.

van

opzichte

Dan

uw

is

mensch

iemand

zijn, die

is

o,

dan

eigen huis en in

uw

de inbeelding die ver-

familie

meeste kringen

in de

en vrienden een onderlinge verheffing en ver-

voor elk buitenstander lachverwekkend

die

is.

En dan

vindt

voorkomende verlegenheid zulk een blind vertrou-

elk ongeval of

bij

ieder

soms vooral de onbeduidendste middelmatigheden

en

meeste,

heerlijking,

ge

want waarin

is

practijk des levens,

ons, en zelfs in

van zich zelven hebbeu, grenzeloos. Dan vindt ge ten

ge-

Dit belijdt de kerk dan ook, en noch in onze kerken, noch in

de kerken die nog onder

reweg

in zijn

de Psalmist uitroept; „Immers

gelijk

moge

„Laat gijlieden

wen op menschen, en

zulk

een

schamper wantrouwen jegens den Al-

machtigen God, dat een vroom en nuchter toeschouwer zich zelven afvraagt, of

we ook

in de

omgekeerde wereld

kwaad uu

Dit

zoodra

leven

in,

tegen

waarschuwt

op de grenzen

Toen begon

het

op

hiermee

te

sluipt ook

in ons kerkelijk en

godsdienstig

en

de

eerste beginselen er

van niet

als

contrabande

stuit.

hier

bedoelde

kwaad

dan ook pas

in de Christelijke kerk

komen, hebben de toenmalige leeraars zeer wel

aan de eere Gods afbreuk wierd gedaan,

zettend genoeg, niet

maar

ze zijn er niet

om

beseft, dat

den mensch weer

aanhoudend genoeg,

niet door-

met genoeg veerkracht tegen opgetreden. De nagalm

van dat verzet der leeraars te

ongemerkt

Bediening des Woords er niet ernstig en rusteloos

de

ten troon te verheffen,

kerk

zijn.

valt thans

beluisteren en wie zich

nog

in de belijdenis der

mocht inbeelden, dat Rome

Roomsche

in zijn ker-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen