E voto Dordraceno - pagina 208

;

208

ZOND. XXII. HOOFDSTUK

maar tevens een

van

afscheiding

al

instrument ons gemeenschap schonk.

II.

datgene waarmee dat lichaam

En daarom

is

als

het sterven een scheiden

ook van onze gelieven, een scheiden van ons goed en onzen levenskring,

van en

beroep

ons ons

en

en

volk

onze werkzaamheid; een scheiden van ons geslacht

dus

van ons vaderland; een scheiden van

ook

al

het

menschelijk leven, dat op aarde onze wereld uitmaakte.

Heel de aarde alle rijk der

is

natuur

schelijk lichaam uit.

schepping

van

om

den mensch, en in het menschelijk lichaam vindt

zijn

kroon en voleinding. Het loopt alles op het men-

Het menschelijk lichaam

der zichtbare wereld

is

is

opgekomen.

het hoogste wat uit de

En daarom,

als onze

ziel

lichaam, uitvaart, neemt ze tevens afscheid van geheel deze aard-

dit

sche bedeeling. Met, dit zullen we later zien, voorgoed. Alles wat wezenlijk

strekt

om

De

bestand heeft, komt weer.

komst des Heeren. Maar

Wie

door.

sterft

scheiding

van

zonde en van

zijn

slechts tot aan de weder-

houdt op niet slechts in

voor deze aarde te leven. Hier bestaat

vrucht

is

in het sterven zelf gaat die scheiding toch vol-

zijn

hij

zijn

lichaam, maar ook

niet meer.

En

al

moge de

goede werken nog nabloeien, en elk

onzer een spoor ten goede of ten kwade in dit aardsche leven achterlaten, wij

zelf,

voor onze bewuste persoonlijkheid, zijn met ons sterven heel die

wereld en

Zeer

wat

al

in die wereld ons lief was, kwijt.

natuurlijk rijst dan de vraag, wat er na dezen dood, na dat af-

na deze afscheiding van het lichaam met onze

sterven,

op die vraag antwoordt de een, dat de

ziel

na den dood

ziel

in

gebeurt.

een soort van

slaap ingaat en onbewust voortbestaat tot aan de wederkomst des

antwoordt

een

ander dat de

ziel

Heeren

na den dood nog een soort louterings-

proces heeft te doorloopen; en antwoordt de Heilige Schrift, dat de

na den dood, zoo ze

in Christus besloten

aan de zaligheid, en zoo ze

En

is,

ziel

van stonde aan een deel heeft

sterft buiten Christus,

van stonde aan wegzinkt

in rampzaligheid.

De

voorstelling

ze eertijds was. Dit

van een slaap der

aan het bestaan van een

niet

ziel is

komt daar vandaan, dat ziel

gelooven

;

thans minder gemeen dan zoo velen thans ganschelijk

althans niet aan haar voort-

bestaan na den dood, en daarom heil zoeken in den weg der roekeloozen, die zeggen:

van de

een

„Met den dood

leven

is

het uit."

na den dood nog

voorstelling van een zieleslaap

kring

ingang,

Den machtigen

Maar vroeger, toen deze loochening

niet zoover

was voortgeschreden, vond

na den dood in tamelijk uitgebreiden

en Calvijn schreef er nog een afzonderlijk traktaat tegen. invloed dezer richting en zienswijze ontdekt

thans nog in menig grafschrift, en in menige uitdrukking die

doeden

bezigt.

De gewone

men dan men van

ook zijn

uitdrukking: „Hier ligt begraven." „Hier rust

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen