E voto Dordraceno - pagina 499

XLIX. HOOFDSTUK

ZOND.

501

III.

en gevoelen nog, dat oor aanduidt het oorspronkelijke in tegenstelling met afgeleide of voortgekomene. Wij gevoelen dit zoo niet meer.

daaruit

het

Voor ons

we

ten

we ook

een oorspronkelijken

hier zeggen:

onderscheid

Als

God

het

scheppend

iets

God en de

En

onstaan

is

met

is

en

en

Uw

baat

ook

bij

den

God

daar

omdat God haar gewild

beeldt

hij

heeft. Zijn

en zijn almacht één, en daarom vrijmachtig en

menschelijke wil daarentegen

zijn kleinen,

met

overstellen,

is

gebonden aan

Hem

zijn

in.

telkens wil ook

broezen, menschelijken wil tegen den wil

nietigen wil den strijd tegen

zich in, dat zijn wil beter

Gods

wil aanbin-

dan wat God

is

wil.

daar de moeite en de inspanning, die het ons nog gedurig kost, eenswillend

wil

dat

is,

zijn,

te

zijn.

daardoor tegen

zielservaring, dat

Een moeite en inspanning,

die alleen

wil,

Vraagt

tegenspraak spoorstaven

De

goed

ge, of we, bij

Gods verborgen

:

dit

voortvliegt,

is

Mijn God,

dan

lijdt

Gij mij eenszijt,

feitelijk niet altoos

zulks natuurlijk geen oogenblik

heel iets anders. Als de locomotief langs de

volgen

al

de wagens, die aangehaakt

locomotief trekt ze voort. Ze gaan niet zelven, rails.

Maar

vrachtwagen zes paarden gespannen

met de zweep

maak

Vader, die in de hemelen

o.

ons tegenstreven, dan toch

wil volbrengen,

maar

;

al

„o,

zonder tegenspreken te volbrengen."

is,

en dank voortgerold langs de

laden

om met

die zoo groot

wil ingaan, en het is uit deze pijnlijke

zijn

dan de bede opkomt

willend, en verleen Gij mij de genade,

om uw

wil

Van-

we keer op keer de kracht missen, om metterdaad met God eens-

willend te

zelf.

is.

de Pelagiaan

zit

Nog

zijn

ontleend

onze zonden, die we nog dagelijks te beweenen hebben, en van-

al

Gods

soort

het geval.

Heel deze we-

dit doel te verwezenlijken.

den beste onzer nog altoos in het hart

en

mensch van één

het intusschen niet, of ge dit al belijdt, toch

het kind van

Gods

wil in den

den mensch zulk een

nooit eenige kracht, dan kracht die aan

bezit

Nu

in

dit toch is volstrekt niet

alleen

bestaat,

zijn wijsheid

vermogend.

alles wil,

om

vermogen,

ook

dat willen én het kiezen van zijn doel én

ligt er in

wil,

en

voorbijziet,

van éénzelfde kracht waren.

wil

z.

wil alle aandrift en alle kracht ontleenen

zijn

oor-wil stelt, alsof de wil in

reld

in het leven terug

heeft een oor-wil, d. w.

het echter de aard van alle Pelagianisme, dat het dit alles

is

beheerschende

en

God

en wij menschen hebben nooit anders dan een

wil,

aan

die

wil,

Nu

moet.

term nog voor een oogenblik

dooden

dezen

roepen, dan zouden

afgeleiden

Maar moch-

het voorvoegsel oor- een doode term geworden.

is

in de hand, voor zijn

ook,

maar

ze volgen willens.

niet,

maar

ze

De

als

ziet,

paarden

zijn,

van-

maar worden tegen

ge voor een zwaar be-

en de vrachtrijder loopt,

uit,

dan volgen

die

paarden

vrachtrijder trekt ze niet, en sleurt ze

bewegen zichzelven voort achter hem, en

alleen zoo ze dit

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen