E voto Dordraceno - pagina 149

ZOND.

verzekerdheid

XXI. HOOFDSTUK VI.

het geloof geen geloof. Niet, dit

is

alsof hiertoe elk oogenblik onzes levens

van

werking

maar zóó

vereischt

geloof

dit

in de kiem, in

dat

is

149 vroeger reeds besproken,

een klare, heldere en onbenevelde op

wierd,

straffe

van rampzaligheid;

den wortel en in den bloemknop van het

ons ingeplante geloof toch wel terdege én deze toestemming tot de waarheid

én deze verzekerdheid

inligt.

Met

dien verstande, dat zoodra dit ons inge-

plante geloofsvermogen door de genade des Heiligen Geestes krachtig in ons

werken gaat, vanzelf en Dit

in vasten

samenhang deze twee

Lichaam van

het dan ook, wat de Catechismus hier nader op het

is

Christus

In

toepast.

den

van

wortel

ons

geloofsvermogen

tweeërlei: 1 de ontdekking en erkentenis dat er een

2

en

bestaat,

er altoos uitkomen.

het

altoos

ligt

Lichaam des Heeren

besef van verzekerdheid van onze persoonlijke aan-

hoorigheid tot dat Lichaam. Niet alsof elk Christen nu elk oogenblik zijns levens

met helderen

is

er verro

vandaan. Maar in dien

zin,

door de genade des Heiligen Geestes dit geloofsvermogen in

dat

zoodra

ons

opspruit,

dwongen

dat Lichaam Christi aanschouwen en

blik geestelijk

zich zelf daarin bevinden zou. Dit

en

en

stengel

schiet

en

werken gaat, het zich altoos onge-

vanzelf zal opbuigen, én tot de erkentenis dat er zulk een

Lichaam des Heeren

Lichaam een

persoon van

dit

geformeerde

kerk

Ook aan de

bestaat, én tot de zalige bevinding dat de geloovende

onafscheidelijk en wezenlijk lid

kan een geloovige zich

om

allerlei

is.

Van

de

oorzaak los voelen.

kerk kan het geloof een tijdlang nog geen band

zichtbare

hebben. Maar op de owzichtbare kerk richt het zich onmiddellijk, vanzelf

en rechtdraads. Geloof in Christus dat niet tevens geloof aan

ondenkbaar en bestaat

zijn zou, is

Eenigszins anders

op

dit

rarchen

stuk

is

het

zijn

Lichaam

niet.

met de gemeenschap der

heiligen gesteld.

Ook

heeft de ongelukkige en jammerlijke dwaling van alle Hië-

en Clericalen, alsof het Instituut des Woords of de geformeerde

kerk zelve de zichtbare kerk ware, en niet veeleer door de zichtbare kerk

was

opgericht,

het wezen der zaak ongemeen verduisterd, en het

veroorzaakt, dat tal van personen er tevreden

een geformeerde

mee

zijn,

zoo ze

kwaad

maar aan

kerk zijn aangesloten, zonder iets voor de gemeenschap

der heiligen te gevoelen.

Men zonder

vervalt iets

dan

maar

te

in enghartig kerkisme, en bant, ontzet en

beseffen van wat de

snijdt af,

gemeenschap der heiligen van

eiken broeder en elke zuster eischt.

Toch mits

is

men

ook hierin het terugkeeren tot een zuiverder pad niet moeielijk, zich slechts even de moeite gunne,

in te denken.

om

onze schoone Belijdenis

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen