E voto Dordraceno - pagina 24

26

XXXVIII. HOOFDSTUK

ZOND.

om

ding der belofte,

Davids

dagen,

eeuwen

door,

en

aan

de ruste Gods in te gaan, ook na Jozua, ook in

in

dus

nu

ook

nog

Gods volk de

al

IV.

gold, en dat uit dien hoofde, alle

belofte

moest voorgehouden, dat

ze,

mits

ze volhardden in het geloof, in de ruste Gods zouden ingaan. Neen, niet

was de ruste

alleen aan Israël

Hoe

Kanaan

in

kan

hoe

de

:

ruste

is

Om

aan

Israël in

nu

Als er van

in te zien,

zijn,

uit.

toe,

en

alle zijne

dit

hebben

en waarvan

werken (Hebr.

na afloop van het Scheppingswerk

Kanaan was toegezegd; en de

moet

van

alle

die gelijk staat

volstrekte ledigheid.

nu

rustte

rust,

in

ruste die er

den grond één

zijn

;

en de

op te vatten.

elk dezer drie nader verklaard.

den Heere geschreven staat, dat Hij, na de zesdaagsche

God

rustte

waarin God

is,

van God, moet alzoo

dus maar hoe we

schepping,

tot

God ? En

genoemd worden de ruste van God?

Toen ruste God van

:

waarmee God

ruste

die

dit

bedoeld

ruste

3 geschreven staat

overblijft voor het volk

vraag

bestaat er tusschen de ruste

apostel doet uitdrukkelijk uitkomen, dat de ruste die er overblijft

De

4).

:

bedoelde

hier

volk van God, dezelfde ruste

het

Gen. Il

in

IV

Welk verband

te verstaan ?

en de ruste die er nog overblijft voor het volk van

de

Immers de voor

nu

dit

is

Kanaan aangeboden, maar ook nu nog

in

van een ruste voor het volk van God.

bleef de belofte gelden

ik'

kan er natuurlijk geen ruste

werken,

zijne

met een

nietsdoen, of hetzelfde zou zijn als

Immers het woord van

Christus: „Mijn Vader werkt

werk ook", staat hier lijnrecht tegenover en

Het rusten Gods kan dus

het werk der schepping,

sluit dit

alleen rusten heeten in tegenstelling

met het

met

eerste voortbrengen en ordenen, het tot

aanzijn roepen van een creatuurlijke sfeer. Dit scheppingswerk droeg een

eigenaardig karakter, inzooverre het strekte

en het voorwerp waar

te roepen,

uitstrekken, eerst

te

Maar nu was werken

Gods

zijn

om wat

niet was, tot aanzijn

goddelijke deugden zich naar zouden

doen ontstaan.

dit

voorwerp

gelijk dit

er.

Hemel en aarde waren

gereed.

Het

dusver plaats greep, hield dus op; overmits het

creatuur was ontstaan, waarin de blik van Gods almacht en wijsheid kon rusten.

Doch

natuurlijk,

noch een laten varen van deze schepping, maar was

van

dit

veel

meer een rusten

creatuur,

schepping,

dat

deze ruste was in het allerminst geen loslaten

in

deze schepping; en wel zulk een rusten in deze

Hij ze in stand hield, er zich in vermaakte, en ze haar

voleinding tegenvoerde.

In verband hiermee was nu aan „de menschenkinderen, en wie

vermakingen

waren",

soortgelijke

namelijk een weg voorgeteekend,

om

gang

voorgeteekend.

Ook

al zijn

hun

was

door volbrenging van Gods geboden,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen