E voto Dordraceno - pagina 246

ZOND. XXII. HOOFDSTUK VIII.

246

hetgeen te komen staat. Evenmin geldt een beroep op Lazarus, overmits

Lazarus

tweeden

ten

lijken tred hield

male gestorven

en

is,

met de opstanding ten

ïijn

opwekking

in niets ge-

En wat

laatsten dage.

ding van Christus aangaat, zoo wordt grif toegegeven, dat

de opstan-

dit wezenlijke

opstanding was, en ook dat metterdaad uit het graf opstond, wat er was gelegd;

in

zoo

dat de wonden in de zijde en de openingen in de

zelfs,

handen

doorboorde

niet

ome

deze opstanding tot de

waarin

op

Jezus

aarde

maar toch gaat het

ontbraken,

te besluiten. Vergelijkt

om

niet op,

men

uit

toch de gestalte

door de Emmausgangeren, en waarin

Damascus en door Johannes op Patmos

hij

straks

door

Paulus

blijkt

op overtuigende wijze, hoe Jezus' lichaam na zijn opstanding, onder

bij

hemelvaart

zijn

Fil.

III

dit

was,

en

25

:

heeft ondergaan

zegt, niet dat

toen

we

's

Vaders

terwijl

;

gezien,

dan

rechterhand nog een

Paulus uitdrukkelijk

in

zullen zijn aan zijn lichaam gelijk

gelijk

maar gelijkvormig aan

opstond,

hij

aan

zitten

zijn

in

verheerlijking

gestadige

is

zijn

verheerlijkt

lichaam."

Ten derde en

de zahgheid zou kunnen beërven. Niet alsof we perken willen

bloed

aan de almacht Gods; maar omdat niemand recht heeft de door

stellen

God

deze voorstelling af op de onmogelijkheid, dat vleesch

stuit

zelf gestelde

we

waarmee

kind

te

schuiven.

gezaligd

met

de terugkeer van

dit

al

zijn

:

„Wie

en ook: „Ik heb verlangen

hemelsche

komen male toch

genieting

al zijn zielzucht

af

op

sterft

beider soort

bij

worden,

ziel

in dit

zal mij

om

„lichaam der zonde" zou terstond

En waar

het immers het roepen van

verlossen van het lichaam dezes doods,"

ontbonden

te

worden en met Christus

te

in

de

gemeenschap met

zijn

Goël heeft ge-

was ?

ten vierde eindelijk stuit deze grove, zinlijke voorstelling ten eenen

lichaampje

voor

te

terug zou keeren in datzelfde lichaam des doods, waarvan af te

smaakt,

En

zoo zou het enkele

hoe wilt ge daar dat een gezaligd kind des Heeren, dat reeds eeuwen-

zijn,"

lang

zijn,

„lichaam der zonde" hereenigd

de oude ellende hernieuwd worden. is

overmits nu onze lichamen

van God doen sidderen en beven van angst. Immers

een

Gods kinderen

En

„de lichamen der zonde"

weer met

van

denkbeeld

perken weg

sterven,

een practische onmogelijkheid van tweeërlei aard. Vooreerst de

is,

ééne

mensch reeds

in

de wieg, als er nog haast geen

en de andere in volwassen staat.

Nu

menschen gerekend, en mag dus geen

moet natuurlijk met regel gesteld, die wel

de volwassenen door zou gaan, maar zou afstuiten op de duizenden

duizenden die zeer jong stierven.

Immers

wichtjes, die op

En

dit

toch zou hier het geval

den eersten of derden dag huns

zijn.

levens stierven

zouden kunnen staan nog gaan, noch ook eeuwiglijk in zulke miniatuur-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen