E voto Dordraceno - pagina 43

ZOND. XIX. HOOFDSTUK

Fransche

enkele

acht

Synoden,

door

zich

ziet

men

brandmerk van

dit

den

ia

43

III.

paus

den

Antichrist

en

dieper onderzoek dezer quaestie

alle

ontslagen.

Dit nu komt ons voor een zwak standpunt te

macht

pauselijke

en te meer nu de

zijn,

in de laatste jaren, vooral door de staatkunde

van vorst

von Bismarck, tot een macht klom, als ze in geen eeuwen over de geesten bezat, schijnt het ons raadzaam, dat ook het Gereformeerde volk een pijl

meer op

De van

den

rusten.

en

boog neme.

zijn

en historische quaestie over het

uitlegkundige Antichrist

de

in

Onze kerk deed

dit

kerkgeschiedkundigen

elkaar

ook

die zich op dit

hun

taal

niet

hebben

liggen,

die,

Antichrist zou

den

onder onze beste exegeten

tegen

het

stellige in

gekend.

met de

deze

zeer betwijfeld of de vroegere godge-

punt in de meest krasse bewoordingen

Roomsche

der

hadden

denken

uitlegger

mag

zijn er

zich

die

zouden getemperd hebben, indien èn

Protestantsche

opvolgende pausen, laten we daarbij

en steeds

geweest,

uitspraak verzet hebben. Zelfs leerden,

;

optreden

al of niet

kerken,

gelijk

zij

wij

uitlieten,

het verloop èn der dit

thans voor ons

althans kunnen ons moeielijk een

Wij

Heilige Schrift voor zich, een historie van

kunnen denken,

gelijk

de pauselijke macht deze drie

eeuwen heeft opgeleverd. O. te

i.

men dan

zal

onderscheiden

ook wel doen,

tusschen

toch heel iets anders, of

worden

Antichrist

dit door de

men

in

voortaan

bij

dit

vraagstuk beter

uiteenloopende quaestiën.

Het

is

den persoon des pausen den vleeschge-

of wel dat

ziet,

om

zeer

men

in het pauselijk systema,

gelijk

pausen vertegenwoordigd wordt, de openbaring vindt van een dat

geestesstreven, awiïchristelijk

lijnrecht tegen

den Christus ingaat, en

als zoodanig

kan genoemd worden.

Doch komen we

Met de

twee

ter zake.

Heilige Schrift voor ons, kunnen wij niet anders oordeelen, of

het bestuur der kerk moet preshijteriaal

zijn.

Maar, verhelen we ons in

het minste niet, dat een presbyteriale kerkregeering de allerbezwaarlijkste die men zich denken kan. Ze loopt uitnemend men met ideaal-godvruchtige voorgangers en leeken men stuit op ontzettende bezwaren, zoodra men te

is,

en prachtig zoolang te

doen heeft, maar

staan komt voor de

werkelijkheid van een aantal kerken, wier leven, wier leden en wier voor-

gangers

aan

dit

ideaal

ontzonken.

Dan

toch treden aanstonds allerlei

persoonlijke gevoeligheden, allerlei eerzuchtige bedoelingen, allerlei eigen-

zinnigheden en

allerlei

dwarsdrijverijen op, die een goed, vast ineenzittend,

en goed-loopend kerkregiment bijna onmogelijk maken. De historie onzer eigen kerk heeft ook op schriklijk droeve wijze getoond, tot wat caricatuur

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen