E voto Dordraceno - pagina 391

ZOND. XIV. HOOFDSTUK IV.

385

nu aan een schaapherder een kind en een lam op éénen dag

Als

worden geboren, dan draagt

Maar

zich.

lam kan

dat

kind de zonde vanzelf, noodzakelijk in

dit zijn

met de zonde

eerst later

in aanraking

komen,

zoo ze op het dier wordt gelegd. Het kind heeft dus de schuld en zonde

krachtens zijn geboorte. Daar

Maar het lam draagt

niets aan te doen.

is

de zonde op het altaar niet krachtens

straks

maar omdat

zijn geboorte,

de herder het als oÊferlam uitkoos.

En

nu ook

zoo

Wij

aan

sproot,

we ontvangen en geboren werden, hadden terstond

toen

allen,

ontvangenis

onze

ons.

het hier.

is

en

de Christus had krachtens zijn geboorte

Daarentegen

slechts dit ééne, dat hij

afgescheiden."

was

dus

Juist

onnoozel, onbesmet en van de zondaren

, heilig,

het

lam van

tegendeel. Gelijk het

straks, zoo

kan dus ook de Christus deze schuld en zonde alleen dan op zich

hem

zoo ze op

Zoo dragen ook

wij

elk persoonlijk onze schuld uit

en zonde, niet krachtens

schuld

krijgen,

wordt gelegd door een beschikking van den Vader.

Adam

en de zonde

maar de Christus draagt onzer

daaruit volgende krachtens onze geboorte; aller

in

geboorte de zonde en de schuld, waaruit de zonde

zijn natuur,

maar omdat de raad

des Heeren het alzoo bepaald heeft.

Dit

waarom we

het,

is

in het eerste hoofdstuk

Immers het had kunnen beschikt staat, die

beantwoordde aan

dat Christus geboren was in een

zijn,

zijn innerlijk

wezen en dan zou

hij

geboren

den staat van den volmaakt rechtvaardige. Maar daarentegen

zijn in

de raad des Heeren

juist

dit

van deze Zondagsafdeeling

zooveel nadruk op de Staten van den Middelaar wezen.

met

Heeren en het mysterie des

heils,

is

dat de

Christus, hoewel volmaakt rechtvaardig zijnde, nochtans niet in den staat

van een rechtvaardige, maar

in

den staat van aan aller zonde mede-

schuldig zou geboren worden.

Hier

op

ligt

dan ook tevens het punt, waarbij de Neo-Kohlbruggianen in

weg der waarheid kunnen terugtreden. Ja

den

ons, reeds bij

zeer

dat

juist

dit tweeërlei verschil,

dat Böhl voorbijzag:

onze schuld noodzakelijk krachtens onze geboorte hebben, en

wij

volgens

vrijwillig

dragen

de geboorte op den Christus schuld. Dit zag Dr. Böhl

Maar met

in.

zeer zeker rust, evenals

als

de

destinatie

Gods;

hebbende gezondigd in

en

2*'.

zijn lendenen,

dat

wij

en dat

Adams hij

1". hij

schuld

draagt ons

aller schuld. Hij,

maar

de Christus, staat

geheiligd

dat

hij

tegen

is"'

is

daarom

deze

(Hebr. \TI

niet één der

allen over als :

28). Iets

„menschen die zwakheid hebben", „de Zoon, die in der eeumgheid

wat onze godgeleerden zóó verklaarden,

wel de gemeene zwakheden van het vleesch aannam,

E VOTO DOBDB.

I.

maar OQ

verre

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen