E voto Dordraceno - pagina 278

ZOND. XI. HOOFDSTUK IV.

272 uitspraken

kelijke

ook

maar

zijn

Eomes

Rome

toch

met

zoodanig

als

Neen,

zich.

bleek

gelast

op

of

stuk

dit

in

alle

haar

officieele

uitspraken

anders dan den pink

nooit

menschen, of aan eenig

eere aan

ware godsvrucht wierd doorgesneden.

van

En

ging, stak ze aan het

feil

en wachtte er zich wel voor,

toe,

Doch wat baatte

heel de hand, het verkeerde aan te wakkeren.

Waar

ook

hoe met het prijsgeven

te beseffen,

God toekomende,

aan

wortel

de

voorzoover volk

uitnemend

vrij

alleen

de,

creatuur,

vergist

heeft,

kerkelijke uitspraken zoo voorzichtig en sober gesteld, dat de

geestelijkheid

van

menschenaanbidding

ooit

vergoelijkt

dit?

de theorie den pink toestak, greep de practijk des levens aanstonds

toch de hand,

gen

en

ziel

van

met

liefst

hoe

zien,

te

arm

heel den

God op menschen

er

en schriklijk

bij,

allengs

Homes

in

is

het te zeg-

van de uitgangen der

overbrengen

dit

bitterlijk

kerk

is

doorgebroken.

Niet, dat spreekt vanzelf, bij de hoogere persoonlijkheden en de denkers.

Die

daar

vervallen

niet

in.

Maar wie

veel in

Roomsche landen,

vooral

op het platteland en in afgelegen streken gereisd heeft, wierd keer op keer bedroefd

door

vrome

treurige ervaring, hoe bigottisch hier de

de

zielen

aan de creatuurlijke namen van heihgen en patroons en engelen hangen en hoe er van een toegang en doorgang tot het Eeuwige

blijven

voor over

de

en

verdoolde

beangste

is.

met het oog

Juist

gewaakt,

kerken

want weet

geen

dat gij

wel,

waarin

In

de

men

hij

Engeland en

om

te

in

gelooven

een

gij

de

eere die

reeds

Gereformeerde

Gode

kerk,

bestuursvorm en veel

hebben vooral

Calvijn

tegen

van

het

Roomsche kerk wel

langzamer

zich

kerk,

terecht voort,

zelfs reeds

alleen toekomt op

heen. Bijna

maar

menschenna-

Toch was ook deze kerk die

kwader

te

ure

een

ceremoniëele bijhield. Daar

Maar Cranmer waande, dat hun

overdreven

ritualistische

kuil,

Engelsche bisschoppelijke kerk

uiterlijk

was.

En

machtig geworden, dat negen van de een

rand van denzelfden

uw

en Bulliger en Joan a Lasco toentertijd Cranmer

gewaarschuwd. gevaar

geest dan

in dienzelfden kuil vallen.

voortschreed.

hiërarchischen

wel

den

op

ge

het, hoe ver in de

menschenbeelden

oorspronkelijk

zoo

van

sterker

Duitschland gaat het daar

is

van

overbrenging en

en

noch

beter

aandringt, zult ook

viel,

in onze Protestantsche

hoe zwak ook, worde toegelaten;

inkruipsel,

niets

zijt

daarom ook

dient

hierop,

Roomsche medemensch,

niet

geen zweem of schaduw

schier

zielen

Wezen

niet

zie,

tien,

anders

kwamen. En

in

thans bij

dit

is

voorstelling

kwaad reeds zoo

het binnentreden van zulk

inbeelden

Duitschland

dan dat ze

in een

sluipt het

kwaad

maar kan men toch de beelden van Luther reeds

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen