E voto Dordraceno - pagina 284

ZOND. XLIV5. hoofdstuk

286 en

gen,

we

dat

De natuur

15

in Ef. II:

maar nieuw

;

opnieuw geschapen, zoodat pen.

Paulus

ons, gelijk

mensch geschapen voelen

I.

een nieuwen

zegt, tot

wil hier in het minst niet zeggen,

tweede schepsel in het eerste zou

er een

met

verjongt en vernieuwt zich

inslui-

maar

elke lente,

blijven het dezelfde stofdeelen en dezelfde krachten, die ouder

altoos

den gloed

van dezelfde zon, in nieuwe vormen optreden. Geheel de Doopersche voor-

zijde

van een nieuw wezen droomt, moet daarom geheel

die altoos

stelling,

Het wezen

gesteld.

Het

één.

blijft

is

onze eigen natuur die wordt

omgezet. Ons ik vóór en ons ik na de wedergeboorte

Doch

hierbij

Gods?

weg

gelijk het

komt nu een tweede

De vraag

raad

zijn

moet

zijn

den halm met de

aire,

man. Eva

volwassen

maar

waren,

nog

waren.

Hun

zijn

na verloop van

schepping opeens

God

vijftig

We

heeft in het

jaren zijn ceders

zeggen van voorloopige volkomenheid,

niet de staat der heerlijkheid

omdat Adam en Eva wel deelachtig

twij-

Hij heeft heel het paradijs in staat van voorloo-

volkomenheid geschapen. paradijs

bij

eerst kind geweest.

niet

is

paradijs niet gezaaid, en gewacht tot

omdat het

de

natuurlijk alles in een staat van

is

voorloopige volkomenheid geschapen. A.dam was

volgroeid

is

en uit den eikel den eike-

dan allengs doet groeien ? En dan kan het antwoord niet

niet

pige

namelijk, welke

of wel, volgt Hij den organischen weg,

;

felachtig zijn. In de eerste schepping

een

hetzelfde.

is

Stelt Hij alles plotseling en opeens in zijn voleinding daar,

naar

die uit de tarwekorrel

stam

stuk.

ter-

heilig,

maar daarom nog

was

die komt,

en

niet des eeuwigen levens

moest zich nog ontplooien en was nog

heiligheid

een verliesbaar goed. Maar gerekend met den staat van het paradijs, gelijk

God

dien

had, dan

bedoeld

ja,

was het product der schepping

in zich-

zelven alleszins voltooid en volkomen.

Edoch, en

God de Heere

koes

wordt

als

eikels

zijn

kiemen

op,

waaruit het niet

seling,

waarop het voor ons aankomt, daarna ver-

dit is het punt,

uitsluitend den

kindeke in

De

geboren.

bodem

den

weg van den organischen

dieren werpen jongen.

vallen. Alles

komt nu

uit

De

groei.

Abel

eikestam laat

onmerkbare kleine

en die kiemen verbergen in zich de potentiën of vermogens, al zal

voortkomen.

opeens,

En nu komt

zeer

veeleer

het dan ook, maar niet plot-

langzaam en door gestadigen wasdom.

Dit geldt voor de zienlijke, maar ook voor de onzienlijke schepping in den

mensch.

Het kind spreekt

leert het eerst

maar

En

van

leert eerst

eerst

lieverlede.

van lieverlee

niet,

maar

schreit alleen.

Een kind dat pasgeboren zijn

is,

Het spreken

denkt nog

niet,

bewustzijn kennen, grijpen en verrijken.

zoo ook vormt zich zijn zedelijk leven, zoowel in den zondigen als in

den onzondigen weg. Ook hier

is groei,

toeneming, wasdom. Eerst schijn-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen