E voto Dordraceno - pagina 93

ZOND. V. HOOFDSTUK

Er

87

II.

minder reins aan, zoo de

steekt dus niets onedels in, er kleeft niets

Heilige Schrift aan dezen geldhandel het denkbeeld van betalen ontleent,

en

van betalen nu ook overbrengt op hetgeen de mensch aan

dit begrip

God schuldig

zijn

dat

TTOord

gewend

Betalen

is.

ieder

men

Avaar

verstaat,

Een woord

is.

een begrip, dat een kind

is

in

alle

standen

zelfs

vat; een

en rangen aan

alzoo dat geen misverstand toelaat en de zaak als

zaak volkomen duidelijk maakt.

Immers het

stipte^

in betalen ligt tweeërlei in, vooreerst het strikte, en ten

tweede

en op beide komt het meer nog dan onder menschen,

bij

Heere onzen God aan. Betalen

het opeens en voor altoos uit

is

dus

nu eenmaal

den

afdoen, de zaak afsnijden,

de schuld die bestond een einde maken. Zoo ik u betaald heb,

aan

en

is

en streng. Het

strikt

is

met den

last die op mij lag.

maar

niet zoo half en half

Het gaat

Het

heel doen.

doen of niet doen. Kloek en manlijk. Als er betaald wordt, valt voorts

is

en

redeneeren

alle

uitsluitsel

Betalen

weg.

dreinen

een

brengt

doet een bestaanden band geheel losgaan

;

zaak

tot

haar

en maakt aan een

;

verhouding, die den een in de macht van den ander leverde, op staanden

een

voet

Wie

einde.

moet betalen

mij

mijn gevangene, wie betaald

is

heeft gaat vrij als het vogelke uit.

Maar

Want u.

ook, er zit het stipte in. Betalen'is afdoen tot

de laatste penning er nog niet

zoolang

is,

Eerst met den laatsten penning gaat de koorde

en

zich,

dat

de

is

onzekere,

Er

En

dat

en

zus

maar een

twee

om

nu,

dit

toch

iets,

weer

zoo,

niet

dat zeezieke der

strikte en dit stipte zijn juist zoo

Om

zonder ze door te zetten.

biddelijk, alle

wel

ontbindt de knoop

vast, stellig, afgeperkt en zuiver bepaald

ontzenuwend en

God de zaak wel

En om

zoo zondig kon laten

af te snijden eveneens en onver-

ziekelijk gepeins, alsof

God de Heere

toch

en wel veel en straks alles kon laten afdingen. Strikt en stipt

gaat het zoo ergens, dan juist in de vierschaar des Heeren is

uitnemend

af te snijden, eens voorgoed, alle onhei-

gekeuvel, alsof de Heere onze

zitten,

los,

betalen niets zwevends, niet

bij

is

om

onze schuld aan de goddelijke gerechtigheid klaar en duidelijk

voor onzen geest te stellen. lig

Er

de strik nog

de stiptheid, voortgaande tot in het uiterste.

is

deze

geschikt,

niet

golvingen,

eindelooze iets.

strik gesprongen.

den laatsten penning.

blijft

toe,

en daarom

„betalen" schier het eenige woord in alle menschelijke talen dat zuiver

en nauwkeurig en helder het onafwijsbare en onkreukbare van de goddelijke

gerechtigheid uitdrukt.

Wat sten

de Heere in de gelijkenis sprak

penning

vandaar dat

zult

betaald

:

,Er niet

hebben," geeft

dit zoo

uit,

totdat ge den laat-

kernachtig weder.

En

de Heilige Schrift dit „betalen" zoo gedurig overbrengt op

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen