E voto Dordraceno - pagina 311

ZOND. XII. HOOFDSTUK IV.

Zoo

dan veroordeeld

ligt

vattende in

platonische liefde, en heerscht koninklijk

alle

alleen die diepe, rijke, heel

uw wezen

doordringende, opeischcnde en om-

die het uitgeuren en ontluiken

liefde,

305

van wat God de Heere

is

uwe Schepping wrocht.

En

is

het nu priester

en het program van

wanneer

zijn,

uw

uw

schepping inlevende

op het altaar ontsteekt, dan voelt ge nu ook

der dankzegging en des

lofs

offerande

waarom

onmiddellijk,

deze

ge, in

oorsprong uitvoerende, de welriekende specerijen

de

één

priester

den

voor

ander

kan

worden.

Immers stam, selen,

reeds

staat niet

mensch naast mensch, maar

menschdom,

één

Gode

die

bloemen

één

geslacht,

is

het één menschen-

Adam met

één

al

zijn

uitspruit-

en dank heeft toe te brengen, dan buigt de tak die

lof

draagt

bloemlooze twijg heen.

beschermend

zich

Dan

is

en

ontfermend

over

de nog

het één gemeenschappelijk leven, dat, hoe

ook in de takken en twijgen gespreid, toch in den diepsten wortel saamhoort, één is en niet

maar

al

rekening

wat ook

kan gescheiden worden. Dan doet nooit iemand doet tevens in gemeenschap

hij

van den ander. Dan heerscht er

met en in

uw

als

iets alleen,

ware het op

menschelijk leven

onuitroeibare en onverloochenbare solidariteit.

En komt Zoon

Verzoening dezen

ge nu op „de verborgenheid zelve der godzaligheid", dat de

God

van

vleesch wierd en als

dan

bracht,

ziet

en tast

mensch voor ons de

offerande der

ge immers, hoe het opkomen van

Hoogepriester voor de zijnen, als uiting der oneindig volle Liefde,

metterdaad een tweeërlei wortel in onzen oorsprong had.

Omdat

Hij

geschapen

Hem onder

met den Vader en den Heiligen Geest ons naar

had,

met de

zijnen

menschen

vlochten

in

zijn beeld

bestond er saamhoorigheid en was er gemeenschap van ;

en in het vleesch opgetreden, heeft Hij, als mensch

levend,

die

gemeenschap en

die

saamhoorigheid inge-

en als omstrengeld met de banden die ons allen in Adam,

krachtens onze schepping uit éénen bloede, saam verknocht hielden.

E VOTO DORDR.

I.

20

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen