E voto Dordraceno - pagina 195

ZOND. LXII. HOOFDSTUK

hem

den dan zóó, dat God ze voor ding

God

moge

vasthoudt, en

kan dus nooit eenig

hij

dan onder beding, dat én Gods mogendheid

bezitten,

de door ter

197

II.

voor

zulii

blijve

vrij

De

een ding gegeven wet geëerbiedigd worde.

zich heer en meester op zijn paard wanen,

maar toch

niet hij van dat edel dier de Schepper, en diensvolgens

kan de

én rui-

God en

is

ruiter het

paard niet anders gebruiken, dan op de wijze die God gewild heeft, en de ruiter

kan

paard geen andere dingen laten doen, dan dezulke waartoe

zijn

God de Heere

vermogen en de kunst gelegd

in het paard het

God dan ook ophoudt door

dra

paard

als

Het

bezit te behouden.

Antwoordt men hier nu op, dat van

wie

maar dan

eigendomsrecht

het

bedoelt,

natuurlijk

natuur,

bij

recht

als

zijn

wel waarheid bevat, maar dat

dit alles

mensch tegenover mensch, en

van

eigendom gebonden

alle

het minst niet uit het veld.

dit in

mensch en mensch

schen

toch altoos weer op

om

dier sterft; en de ruiter is het kwijt.

dat

onderstelt

dan slaat ons

vermogen,

alle

spreekt, het niet in dien verheven zin bedoelt,

toch den eigendom uitsluitend

ik

almogende kracht het leven in dat

zijn

onderhouden, mist de ruiter

dier te dragen en te

Zoo-

heeft.

met

Ook

aan

er zijn

neem

al

opzicht tot de betrekking die tus-

bestaat, ook

God den Heere

is

dan brengt mij de souvereiniteit

terug, daar Hij

immers souverein

ge-

biedt over die beide personen tusschen wie ge het eigendomsrecht regelt.

Of ge op de gangspunt

maar ook én

zaak, of op den persoon

moet ge dus toch uw

altoos

die persoon bestaat alleen bij zijn gratie. Hij schiep én die zaak

dien persoon.

Ook

die personen tusschen wie gij het eigendomsrecht

regelen wilt, zijn dus niet

vrij

maar beiden

eigen wilkeur,

zijn

om

doen naar eigen goedvinden of naar

dit te

gehouden, om,

bij

dom, zich onder de gehoorzaamheid aan hun God zelf toont dit.

Van den

Sinaï

de regeling van den eigen-

te stellen.

Het achtste Gebod

komt de Heere tusschenbeide, mengt

zich recht-

streeks in de zaak van den eigendom en zegt tot alle personen in alle volk

nog nader: „Gij

zult niet stelen;" en straks

noch

huis,

zijn

ezel,

noch

zijn

zetten, die

men

ten

doen,

eenvoudig buiten

uit

te

ren.

Dat ging nog een

zeker

nu

vinden,

Geboden

God om

die

men nu

:

„

Gij

uws naasten

wel op

zij

kan

eenige bepaling voor den eigendom

maar hiermee vorderen

algemeen

beginselen

socialistische

os."

zult niet èet/eerew

wel ignoreeren kan, om, gelijk vele hedendaagsche juris-

begrip

juist ten gevolge

eerste

uit-

Heere onzen God nemen, want niet alleen die zaak,

den

in

let,

tijdlang, toen,

dank

zij

kunnen

ze niet vorde-

het ontzag voor Gods wet,

van eigendom vaststond: maar thans niet meer,

van het

van

ze niet en

het

uitslijten

van het ontzag voor deze wet, de

eigendomsrecht onzeker

zijn

geworden en de

en communistische en nihilistische theorieën opdoemen, als

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen