E voto Dordraceno - pagina 273

XLIVa. HOOFDSTUK

ZOND.

Toch

men

zij

om

wel op zijn hoede,

275

III.

het niet voor te stellen, als heerschte

deze ontevredenheid alleen onder de lagere klassen. Het zondig begeeren,

ontevreden met eigen staat en stand, de hand

om,

wat aan anderen ten deel

viel,

uit

strekken naar

te

veeleer de zonde van heel onze maat-

is

schappij en wel een zonde die ze stelselmatig voedt.

Het

stelsel

van con-

currentie toch, waarin almeer de spil wordt gezocht, die heel onze maat-

beweegt, wat

schappij

ander

een

met wat

B

gekomen, hebt ge

zij

B

achter

dood

beurt

voorbij

wilt

komen;

En

zijt

ge dan

stellen.

maar de

mannen

De dusgenaamde van

bezwijken

uw

deugdelijke drijfkracht

der wetenschap strijd

zoover

tusschen ster-

struggle for

li/e,

die

dan

zwakkeren en het triomfeeren

de

de sterkeren uitloopt. Altijd hooger op willen. Nooit rusten kunnen.

van

Geen

zedelijk excelsior,

En dan

deel.

omdat

het

uw

maar een begeerziek hunkeren naar een meerder een sport hooger klom, genieten in wie lager staat,

met dien

Wie boven u doet

is,

men

als

vergelijking

geluk.

u

het

op

op die wijs

zoo eindeloos voort, tot aan

gegaan van heel ons leven onder het aspect van een

onverbiddelijk

B

den regel dat het begeeren van

zijn,

Zelfs zijn de

van ons menschelijk leven.

keren en zwakkeren te

alsnu de begeerte

u voorbijstreefde, en dien ge nu op

steeds

geen zonde zou

is

is.

C weer D, en

altoos een concurrent, die

wat uws naasten

hij

om

of hebt,

zijt

gij

ingehaald, en straks achter u gelaten, dan staat

weer C en achter

toe,

uw

het anders, dan een altoos vergelijken van wat

is

heeft,

dat ge zijn mocht, wat

te prikkelen,

op

of

is

staat

lager staande u den maatstaf biedt van

drukt u en maakt u ongelukkig, maar

geluk uitkomen.

En

stil

zoo woelt het eindeloos dooreen, en al

Vraagt

is

ge

weg.

nu,

wat de zonde

is,

die hier ten principale inwerkt,

springt het ia het oog, dat wie er zoo aan toestaat. levenslot

aller

gemaakt,

verkort

levenslot

te

om

ons

We

God

zijn

in

creaturen^

die ons schiep,

zoo te doen

zijn,

als

den

maar

God

bedilt, die

dan

immers

we hebben ons zelven

moet dus het recht onHij wil, en in dier voege

beschikken, als naar zijn welbehagen

der menschen niet gelijk,

het

ligt

bepaald heeft.

en aan dien

blijven,

ons

over

uw

onder

en rein geluk des levens, dat tevreden stemde en het hart ont-

spannen kon,

niet

die

is.

Hij

is

het, die het

ongelijk heeft gemaakt.

En nu

aard der zaak, en het kan niet anders, dan dat, waar

ongelijkheid van geluk

is,

de een een meerder, de ander een minder deel

moet hebben, de een hooger, de ander lager op de sporten des levens moet staan.

en

Wie nu

aan

waar,

hooger,

niemand

dat

ook

de

lager zou staan, stond

tvie

anders

dan aan

mensch

zelf

Hem

wederom aan den Heere,

ter beslissing.

Want

het

is

wel

door traagheid of arbeidzaamheid, door

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen