E voto Dordraceno - pagina 138

ZOND. XLI. HOOFDSTUK

140

hebben dan ook

is,

feitelijk

meer

II.

van het huwelijksgeluk

tot bevordering

bijgedragen, dan de luchthartige ideale poësie der liefde, die het hart

droomen

en

wier

vervult,

na zoo poëtische verwachting,

vindt. Juist

om

moed,

de

ontzinkt

met

schoon en zoet ge in de werkelijkheid niet terug slaat het leven

dan dubbel terug-

tegen den stroom op te roeien. Vandaar dat

waar deze poëtische neiging den boven-

in landen als Italië en Frankrijk,

toon heeft, het huwelijksleven zoo jammerlijk kwijnt, en dat

men

tegen in Calvinistische landen, waar

men

daaren-

nuchterder bleef en de zaak meer

voor Gods aangezicht bezag, het gezondste, rijkste en beste huwelijksleven

én

nog na

eertijds vond, én

moet

is,

de

ziet bloeien.

eigen wilskeus, en totdat het huwelijk gesloten

ageeren, opdat het huwelijk tot stand kome.

wil

de mystiek zijner

niet

het geven van uitvoering

maal gehuwd, dan

ziel

hem

men

een reis overzee vergeleken; waarbij

wind

voor

altoos

golven

en

den hoogen moed der

ruste

te

kunnen

glijden.

en

verzoent

blijft

De

men samen

verlost,

men dan

is

spelen gaat,

een-

maar

onder Goddelijk bestel geplaatst

men dan slaan,

Wie

maar kennisse hebt van zonde en die

En

is.

het ondernemen van

bij

vooruit weet, dat het niet

maar om toch geen oogenblik

en met Gods hulpe eens behouden de haven

Ge komt ook

o,

zijn wil doet, slechts

kan gaan, dat het ook kan stormen, en dat de

te verliezen,

binnen

schipbreuk lijden,

tij

scheepke

het

over

wat

ons zeevarend volk weleens

door

roeping,

zegt, dat

het niet een spel, dat

i§

Maar wie

God, en heeft geen vrede,

zijn

aan wat God gehengde.

is

een hoog ernstige roeping, waarin

Een

met

doorleeft ook al deze dingen

gelooft,

zoo

óók

werkt

Natuurlijk

gelooft zal ook in het huwelijk geen

in het huwelijk zoo ver, indien ge zelf

van een Heiland weet

ellende, zoo ge

en zoo ook in

uw

maar de toon

huwelijksleven

klinken der dankbaarheid.

waarnaar het huwelijk

regel,

tot stand

moet komen,

is juist uit

dien

hoofde niet absoluut te stellen. Sloot Pelagius het huwelijk tusschen een

dan natuurlijk kon

ik en een ik;

dan

de

vrije

liefde,

die regel altoos dezelfde zijn.

Ge hadt

door niets dan eigen wilskeuze, aan niets dan aan

en

dus

waart

ge

dan ook

vrijmachtig

om

te

elkander

gebonden;

bepalen,

hoever de vereeniging gaan zou, en hoelang ze zou duren. Dat

is

zelf

het huwelijk buiten geloof, het huwelijk ontwricht door revolutie.

nu het huwelijk van God

is,

en

in zijn

macht

staat,

nu

is

Maar

de regel voor

het huwelijk een hoogst ingewikkelde, en gedurig wisselende.

In

het

paradijs

geen sprake

;

was, uiteraard van onzen vorm van huwelijkssluiting

en het huwelijk van de kinderen van

met onze eenvoudigste begrippen van zedelijkheid.

Adam En

onderling strijdt

thans, gelijk in den

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen