E voto Dordraceno - pagina 193

ZOND. IX. HOOFDSTUK Dit alles

Het ook

187

I.

dus hoogst gebrekkig en onvolkomen.

is

een schijnsel, een flauwe schaduw van het Vaderschap maar meer

is

;

Het komt en

niet.

Het

gaat.

Het

licht en het taant.

er en verdwijnt

is

weder.

Maar Hier

maar

voorouders,

er

is

des Vaders, heel het

ééne

heilige

groei

geboren

van

zijner

te

zijn,

met

den

Wezen van den Vader

Niet,

de

om

Hem

dat

in

is

na eenmaal

om

eeuwiglijk eens-

zijnde,

en altoos

gegeneert.

zelf Vader,

maar

Eerste Persoon de Eeuwige Vader

Eersten Persoon het Vaderschap zoo

En

maar zonder

zich allengs,

Wezens

diens

Zoo wordt dan deze zoon ook nimmer gelijk

in dien éénen Zoon.

maken, maar

los te

buiten

nooit

opnieuw, als we zoo zeggen mogen, door

Zoon,

het uitgedrukte beeld

eeuwigheid onveranderlijk het volle

tot

heerlijkheid zijnde.

Vader,

En

in elk dier kinderen

is

niet opgroeiend, niet allengs ontluikend,

van den Vader

er geen

heel de Bron.

is

Wezen

zijn

één Zoon, en die ééne Zoon

wasdom, van eeuwigheid

of

afschijnsel

wezens

Kind

zijn

niet een kind naast een kind, zoodat

is

slechts één enkelen trek

maar

overstort,

Ook

alles.

In dien Eéne

alleen deze Vader.

Bron gegenereerd wordt

uit die

Vader

de

dit alles geheel anders.

is

geen moeder, maar de Vader het één en

is

wat

de „eeuwige generatie des Zoons"

bij

is;

blijft

de i^ewwif/e

en gelijk in den

den Tweeden Persoon het Zoon-

schap volkomen.

Het wing

kind-zijn

van

het

van ónze

liefste

Zoonschap

gelijk

kinderen dit in

geen „broederen" die het Zoonschap met

nooit dan flauwe afschadu-

is

den Eeuwige

Hem

schittert. Bij

deelen, of volkomener

hem

maken

maar

Hij alleen de

gen.

Het Zoonschap

in

Hem

En

al

wie straks als „broeders" van dien eenigen Broeder

rijkdom toonend.

Zoon

den volstrektsten

in

uitgeput; in

zin, die in dit

Hem

woord kan

volmaakt; in

worden ingeleid nooit anders zonen dan door zijn Zoonschap.

aan

Hem

toevoegend,

maar

Hier lig

God en Vader van

de

is

om

zijns

maar

in vele

gemeenschap

Nooit

iets

in vele; niet in

aangenomenen

;

Zoons Christi

verkoren kinderen op aarde.

zijn

dus de tweede openbaring van het Vaderschap

Kind Gods, maar

reerde, in

is

lig-

al zijn

wandelend in zijn glans.

Deze eeuwige Vader nu van onzen Heere Jezus wille ook de

Hem

;

niet in één hei-

den Eéngeborene of Eenig-gegeneniet in de eenheid des

des Geestes; niet in den éénen Zoon,

Wezens, maar

maar

in zijn

vele Broederen.

Dat tweede Vaderschap

nu

ligt

ten deele reeds in de schepping des

menschen. Vandaar dat de evangelist Lucas in drukkelijk

Adam, ook voor

zijn bekeering,

zijn geslachtsregister uit-

een kind van God noemt. Zoo

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen