E voto Dordraceno - pagina 259

ZOND. XI. HOOFDSTUK

Het

253

I.

eerste drietal Zondagsafdeelingen, dat zich verdiept in de overden-

van Jezus' hoogheiligen Persoon, houdt zich achtereenvolgens bezig

king

met de

vier

namen,

die

hem

in de Apostolische Geloofsbelijdenis

gegeven

worden, van Jezus, Christus, Zoon en Heere, en deze viernamen worden

op zulk een wijs besproken, dat eerst de roeping van den Middelaar voor

naam Jezus; daarna het a/wè^ van dien Middelaar overwogen wordt in verband met den naam Christus en eindelijk de band van dezen Middelaar eenerzijds tot God en anderzijds tot de verloste ons treedt in den

;

menschheid

ons

voor oogen geteekend wordt in het Zoonschap

als

met

betrekking tot den Vader en in zijn optreden als onze Heer.

Immanuel

geroepen

is

hem gegeven Die

taak

om

eindelijk,

moest

hij

onze

Vader.

verlossen.

te

Hierin

is

De

zijn taak.

het één en al van zijn

ligt

door de bediening van een drievoudig ambt, op-

hoogste

Profeet

en Leeraar,

als

Zoon van God

onze eenige Hooge-

naam

ambt

die taak, in dit drievoudig

de eengeboren

hij

Dat

Jezus.

hij

en als onze eeuwige Koning. Vandaar de

priester,

En

vervult

als

den

Daarom heet

heilige roeping.

tredende

van

last

om zondaren

te

Christus.

kunnen vervullen

en over ons als

zijn,

ome Heere

worden aangesteld.

En

zoo

is

dan geen overtolligheid, geen noodelooze opeenhooping van

er

maar symmetrische

eeretitels,

wanneer

onze

Apostolische

volledigheid en harmonische afronding in,

Geloofsbelijdenis

deze

juist

vier

saamrijgt

op elkaar volgen laat: Ik geloove in Jezus, Christus, zijnen eengebo-

en

ren Zoon, onzen Heere.

Met

stichtelijk-practischen zin heeft alzoo de

Gereformeerde

Kerk

Kerk van ouds, en heeft

haar Catechismus, haar belijdenis van

ook

onze

den

Immanuel geheel voortgesponnen

in

uit

de namen, die de Middelaar

droeg.

En

deed de Kerk met opzet.

dit

Daar hangt haar leven bestaan

als

gemaakte

Het deze die

is

vier

door

God

als

kerk aan. Dit raakt den grond van haar

ingestelde,

met

en

zijn

waarheid innerlijk

rijk

stichting.

niet gemakshalve, voor het geheugen, dat ze

namen

knoopt;

maar

in het op

namen en het ontleenen van haar

haar geloof zich

haar belijdenis aan

den voorgrond plaatsen van

belijdenis

aan die namen, spreekt

uit.

Ze begint niet met in eigen, vermeten wijsheid den Christus waar nemen, te

feiten over

zamelen,

den Middelaar saam

om nu

door

te lezen,

en

zijn

te

woorden bijeen

eigen studie en nadenken, uit dat waargeno-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen