E voto Dordraceno - pagina 282

ZOND. XI. HOOFDSTUK IV.

276 en

gewild

was,

gelast

zoo

we, daA de onmisbare voorwaarde

besluiten

voor deze heiligen-aanroeping ten eenen male ontbreekt. 3.

ook van de inroeping der voorbede van Maria en

geldt

Ditzelfde

de engelen. Geen onzer denkt er aan te ontkennen, dat de engelen

van

den hemel gemeenschap met den Verlosser hebben, want

in

Gods

Ook

Hoofd.

heerlijk

belijden

hebben,

verkorenen

en

Heere gebruikt worden. „Zijn

om

gezonden uit

volgt

heil

toe

ons

gedachten.

het

hunner zaligheid door den

werk

maar

Zij

ter

onder

is

te

haar

schoot

Heere

de

zijn

kerk

niet

Al ontkennen we dus

den

tusscheu

ons door hen het

Heere

Ook van Maria koesteren we hooge

zijn.

om

tot

namelijk den Verlosser

Maar van

ontvangen.

te

zijn

kruis verwijst

naar de voorbede van Maria, maar zendt een

Johannes en Maria saam huiswaarts en bidt

staat

om

vrouwen door Gods bestel uitverkoren

alle

in

wereld

worden

niet dat de engelen op den

volstrekt

wille

het zaligste wat een vrouw zich denken kan, der

hun

in

ze niet gedienstige geesten, die uit

dat de Heere op de engelen werkt,

dienen,

te

is

volstandig, dat de engelen liefde voor

dergenen wil die de zaligheid beërven zullen?" Maar hier-

wel

om

werken,

hij

we

zelf voor zijn vijanden.

dat er ook in den hemel gemeenschap be-

niet,

hem

Heiland en de door

hieruit in het allerminst niet, dat

verloste Maria, toch volgt

onze beden hoort, onze nooden kent,

zij

en voor ons bidt tot den Heiland.

De

4.

heiligen-aanroeping van

Rome

wordt bovendien nog door

dit zeer

ernstig bezwaar gedrukt, dat ze als heiligen leert aanroepen tal van per-

sonen,

Vitae

schittering

in het duister der vergetelheid schuilen, en

geheel

die

men schier sandorum

leven

niets weet.

hiertegen

kerk

er

zijn

geweest,

en

levens

innigen

ook

en

tal

zijn

om

alle

zonde

zeker vrij

Catechismus,

van wier

hebben de Bollandisten door hun

schitterend geprotesteerd, toch kan die

van

zeer

in de verloochening

historie niet

verbhn-

vrome mannen en vrouwen

enkelen zeer ver

maar zóó kent toch niemand hun zou,

al

hunner prachtige uitgave den kenner der

Ongetwijfeld

den.

Jezus'

Want

in

in

de geheimnissen des

van zich zelven voortgeschreden,

leven, dat ooit de mogelijkheid ontstaan

weten, dat ze in gedachten, woorden en werken, van

te

raakten. Zelfs van de allerheiligsten betuigt

„dat

daarom onze

in dit leven nog slechts een klein deel van deze

ze

gehoorzaamheid bereikt hebben," en

juist

deze allerheiligsten hebben het

Vader gebeden, en daarin óók geroepen

volhardendst het Onze

:

„Vergeef

ons onze schulden. 5''.

Bovendien,

ingaan, heilig. ontsliepen

na

hun

De dood

staan

dus

is

als

dood

zijn

alle

afgestorvenen,

die ten leven

een afsterving van alle zonde. Allen die in Jezus heiligen gelijk.

En

al

ontkennen we dus

niet,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen