E voto Dordraceno - pagina 68

ZOND. XIX. HOOFDSTUK VI.

68 deel

gehouden door den mensch Christus Jezus. In ons vleesch en

zijn

natuur deelachtig,

onzer

bloed,

den troon

het ook verheerlijkt, zal

zij

zitten op

hij

zijner majesteit, en diezelfde Jezus, die zijn menschelijk bloed

met een menschelijke stem der wereld

voor ons vergoten heeft, zal

't

oordeel

aanzeggen.

Eerst hierdoor wordt dit laatste oordeel concreet het

meer

niet

herhahng

in

verkrijgt

het

algemeene

in

de

eigen

vorm

maar

heid,

ons schuldbesef zou

tijd.

Het

maar

zal niet

zijn,

maar

zullen niet

maar

om

het

een vage eeuwig-

zijn in

God de wereld

„eew dag gesteld, waarop

er is

De dooden

eigenlijk slechts een

het

alsof

van

die wijs zweeft

en gestalte, en ontstaat de noodzakelijkheid

binden aan plaats en

te

vaagheid,

conscientie

Op

1).

oordeelen zal."

een onbestembare vaagheid opstaan, maar

in

„de ure komt, dat ze de stem van den Zoon des menschen zullen hooren."

En

ook het zal niet zijn een heel de schepping doordringende conscien-

tiewerking, die mystiek alleen in ons binnenste omgaat,

Ook

moet nadruk op gelegd. Geliefkoosd toch

hier

uitdrukkingen

deze

al

maar

de meening, alsof

is

figuurlijk waren, en slechts dienden

slechts

een innerlijke gebeurtenis in de

Men Men

af te spiegelen.

ziel

van een oordeel, maar meent eigenlijk geen oordeel.

dan nog wel het woord wederkomst, maar weet van Jezus niet

mag

nu

spreekt dan wel

Wie

niet.

't

hij

gebruikt

van een komen

zoo opvat loochent toch Jezus' menschelijke bij

hemelvaart onze menschelijke natuur

zijn

weer heeft afgelegd, en nu alleen niet

Men

af.

natuur, of onderstelt, dat

kan

eigenlijk

om

spreekt dan wel

van een opstanding, maar meent eigenlijk geen opstanding.

Dit

„alle volken

hem vergaderd worden."

zullen voor

als geest leeft.

weerkomen. Een geest spreekt

niet.

En

Een

natuurlijk een geest

geest kan niet zitten

als rechter.

Houdt men

daarentegen

Schrift,

dat

aflegde,

maar nu nog

Christus

bij

vast

beslist

zijn

hemelvaart onze menschelijke natuur

den hemel

in

aan de openbaring der Heilige

in zijn menschelijkheid leeft,

spreekt het ook evenzoo vanzelf, dat er door

den worden, of In loozen

hij

kan gehou-

moet wederkomen.

eerst

in

moet

dus

den

hemel

moeten

zouden

Krygt het vormen,

ingaan,

om

geoordeeld te

zichzelf weerspreekt.

op aarde komen.

En

overmits nu de mensch Christus

Jezus, in ons vleesch levende, op aarde niet 'j

oordeel

dan

den hemel kan het oordeel niet gehouden, overmits dan de godde-

worden. Iets wat Hij

hem geen

niet

die

we ons

voorstellen kunnen.

kan komen,

of er

moet een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen