E voto Dordraceno - pagina 64

XXXIX. HOOFDSTUK

ZOND.

66

IV.

En

dat geen menschenhart er gezond en frisch in kan blijven.

meeste

de

dat

is,

vorsten

niet

tooverd wordt. In dit alles nu

een creatuur

blijft,

gevolg in een

die door den kring der hovelingen voor hen ge-

schijnwereld leven, gelijk

en

maar

de wezenlijke wereld,

in

liet

de leugen,

is

een vergeten, dat de vorst

is

een te kort doeu aan de eere Gods, die ook van

is

de vorsten zelven eere wil ontvangen. Daardoor ontstaan dan die valsche

XIV

toestanden, die, gelijk onder Lodewijk

van het volk de

ffekeel

vreeselijke vorst,

dien

men

had,

op

hartstocht van het oproer uitbreekt, en

den

in

eerst te sterk op zijn troon, als

ware

het schavot laat sterven, als ware

hij

Ge ondermijnt daarom

om

in Frankrijk, het leven

van het leven van het hof scheiden. Tot dan eindelijk

Nemesis

bewierookt

den

XV

en

hij

een god,

een verrader.

gezag der vorsten, zoo ge den moed mist

juist het

ook tegenover het vorstelijk gezag de eere Gods in het vijfde Gebod te

handhaven. Wie wierook voor de vorsten ontsteekt, vergiftigt hun hart. En wie door valschen schijn ze uit de wezenlijke wereld in een ingebeelde wereld

van eigen heerlijkheid overzet, zaagt de stutten weg, waar hun troon op

Had men

Gebod

het vijfde

in

rust.

goede eere gehouden, dan zou allicht de

geheele tegenstelling tusschen het vorstelijk gezag en de volkssouvereininooit

teit

zijn

toch worden

Beide

opgekomen.

die tegenstelling zóó

bij

opgevat, alsof hetzij in den Vorst, hetzij in het volk de bron zou schuilen

En

absoluut gezag.

een

voor

eigen hoofde souverein

dit

nu

juist is te

noch de vorst noch het

is

kan men dat wel zoo uitleggen, dat dat

hij

Uit

men moet heel

en

het woord van souve-

dan van de Oppermacht des Heeren gebruikt had.

nooit anders

Souverein beteekent nu eenmaal, dat

maar

volk,

men

wat valsche begrippen gestuit hebben, indien reiniteit

eenenmale onwaar.

in zijn rijk,

—

ik

niemand boven mij heb. En nu

men

een vorst souverein noemt, om-

onder de menschen, niemand boven zich heeft,

in den grond is toch dit zeggen onjuist.

Ook

in het rijk toch is de

God

vorst slechts plaatsbekleeder, en ook in het rijk heeft hij wel terdege

den Heere boven

De

zich.

God, niet

hij,

is

de souverein ook over zijn volk.

uitkomst heeft dan ook getoond, hoe

„souverein" te noemen,

het standpunt in kring was, en

punt

van de

mag

wel

te

om

daarna de

men begonnen

religie

nemen, dat de Staat

met God

niet

kan rekenen.

uit

is

den Staat

mag

een

bannen, en

zoodanig autonoom in eigen

Nu

nog

is dit feitelijk

het stand-

liberalisten, zoo hier te lande als in geheel de wereld.

religie

onder het volk

verantwoording,

geen

te

vorst

als

zijn,

maar

sprake

komen.

die

En

de op

Overheid

Er

het rijk als zoodanig is niet

onderhoorig, de regeering heeft zich niet naar de geboden

van

met een

aan

dat standpunt

God

Gods

te

voegen

schuldig zou

zijn,

nu was het volkomen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen