E voto Dordraceno - pagina 76

76

XX. HOOFDSTUK

ZOND.

en den Zoon

I.

het werk der Verlossing wordt aangewend.

bij

Zij,

de Vader

en de Zoon, blijven dan de eigenlijke werkers, en de Heilige Geest komt

rang

ondergeschikten

in

hun

voor, als

hen

ten dienste staande en door

gebruikt.

Deze dwaling nu moet de

Heidelberger

den wortel afgesneden, en het

bij

op den voorgrond

aanstonds

stelt,

is

daarom dat

dat er tusschen den

Vader en den Zoon eenerzijds en den Heiligen Geest

anderzijds, geen het

minste verschil bestaat van ivaarcligheid of rangorde, want dat Hij wat Hij

met den Vader en den Zoon van

is

is,

Doch

dit is niet genoeg.

Er mag

evengelijke waardigheid en eere.

toch, hoe ook voor ons besef het

des

heils

der

Verlossing

het

stuk

ééne

worden gedacht. Als

wij

menschen werken, dan

noodzakelijke

zonder

door

hem

noten gezet; en

in

daarna blaast de orgeltrapper den wind in de pijpen en wordt het

stuk uitgevoerd en gespeeld. Hier

en

ja wordt

na het andere afgewerkt. Eerst wordt een psalmmelodie

door den componist gedacht; dan wordt ze door eerst

werk

in deelen uiteenvalt, geen scheiding noch deeling in het werk

den componist en door

ze ooit op schrift brengt.

komt dus de ééne werking na de andere,

opvolging.

En

zijn

is

zijn

muzikaal oor beluisterd, zonder dat

ook, ze

dat ze ooit wordt bespeeld. Er

Een psalmmelodie kan gedacht kan op

schrift zijn gebracht,

hier deeling van actie

;

hij

zonder

in deelen die los

en elkaar niet noodzakelijk opvolgen. Ook behoeft hier

van

elkaar

niet

dezelfde componist te bedenken, te schrijven en te spelen. Hij kan

zijn;

bedenken, en het aan een tweede mededeelen, die

schrijft,

en het weer door

een derde spelen laten.

Maar

zoo

mag

het Verlossingswerk tusschen Vader, Zoon en Heiligen

Geest niet gedeeld. Er lijke

is

hier goddelijke

samenhang en persende godde-

éénheid en noodzakelijkheid. In het denken des Vaders

van

wezenlijkheid

Hem

het

werk

des

Zoons

De Zoon

in.

vreemd was, maar wat Hij dacht met den Vader. En zoo ook de

Hij

Er

tot

stand was gebracht,

neemt nadat

maar omgekeerd een

heil,

mededacht in het bedenken van Vader en Zoon, en dat Hij in

den Zoon, die

als

hier

zijn

werken,

Zoon

den

door

dat

reeds de

voert niet uit wat

Heilige Geest past niet een heil toe, waarvan Hij eerst kennis

het

is

om

Messias vol des Heiligen Geestes was, medeuitvoerder.

dus niet drie schalmen, die eerst elk afzonderlijk bereid

daarna ineen

te

worden geklonken, maar het

is

als

de aire

en de halm en de stengel. In den stengel, die uit de tarwekorrel opschoot zat in de kiem de

halm en de

aire reeds in

;

en de halm kon niet uit den

stengel opschieten, zonder dat de air er tegelijk uit opschoot.

En

zoo

nu cok

is

het in het Verlossingswerk.

Het

is

van eeuwig. Van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen