E voto Dordraceno - pagina 571

ZOND. LIL HOOFDSTUK IV.

Eer

kiezen.

pleit

er

alles

573

voor, dat Jezus wel drie en

meer malen

dit

heilige formuliergebed voor de ooren zijner jongeren zal herhaald hebben.

Dat nu

bij

deze herhaling,

zaak

dezelfde

soms op

om van

den vorm naar het wezen

te trekken,

andere manier werd uitgedrukt, kan

eenigszins

bevreemding wekken

bidden

geest en waarheid. Uit het wegblijven van de lofverheffing in

in

XI mag

Luc.

hem,

den Vader leerde aan-

allerminst

bij

die ons

dus allerminst afgeleid, dat ze in Matth. VI ingelascht

is,

noch

ook

Luc.

XI

zeer

wel denkbaar, dat onze Heiland er deze lofverheffing de eene maal

omgekeerd

uit het

voorkomen

van

er

door de schrijvers der handschriften

en

bijvoegde,

de

De

andere maal ze wegliet.

in

Matth. VI, dat ze in

weggelaten. Het

is

is

toch

moeilijkheid ontstaat hier

dan ook alleen daardoor, dat de Latijnsche overzettingen van het Nieuwe Testament, die van zeer oude dagteekening

zijn,

deze lofverheffing niet ver-

melden, gelijk dan ook nu nog de Roomsche Vulgata haar niet heeft, en

Op

de Roomsche kerk haar niet opnam.

zichzelf zou dus wel

aan

te

nemen

dat deze „lofverheffing" eerst door het kerkelijk gebruik er ware

zijn,

VI ware

gevoegd, en uit dit kerkelijk gebruik allengs in Matth. indien

hier

ingelascht,

niet ééne zeer ernstige bedenking tegenover stond.

denking bestaat hierin, dat precies dezelfde aanleiding,

om

bij-

Deze be-

ze in Matth.

VI

in te schakelen, ook bestond voor het inlasschen van dezelfde woorden in

Luc. XI, en dat toch in Luc. XI, blijkens de handschriften, deze inlassching zoogoed als nooit beproefd

is.

Dit nu

ging in den tekst niet te begrijpen.

is

bij

opzettelijke en

Wie én

in Matth.

bewuste invoe-

VI én

in

Luc.

XI

een tekst voor zich had zonder deze inlassching, en nu een poging waagde,

om, te

uit het kerkelijk gebruik deze

plaats in te voegen, toe

moeten gekomen

men

maar zijn,

in de andere

om

te laten

gevolgd werd, dan

geschrapt

;

en zou er uiteraard

Neemt

Matth.

VI werd

spraakgebruik

pen, dat

men

XI

dit

ontbrak, en niet in het

was opgenomen; maar logisch

niet in de andere plaats zou

houden.

Matth. VI de lofver-

is

niet te begrij-

in het Oosten het kerkelijk spraakgebruik wel in de ééne,

ken we dan ook bezwaar, inlassching

uit

dus wel verklaren, dat in het Westen

weggelaten, wat in Luc.

kerkelijk

XI

het volkomen rationeel, dat

Zoo immers accordeerden heide teksten met

werd.

kerkelijk gebruik. Logisch laat zich

maar

is

Westersche handschriften allengs ook

in de

heffing

uit

weg

ze op beide plaatsen in te voegen.

daarentegen aan, dat in de Westersche kerk de tekst van Luc.

in het kerkelijk gebruik

nu

„lofverheffing" in de heilige Schrift in

brengen, ging toch al zeer dwaaslijk te werk, door ze wel op de ééne

van

de

om mee

doxologie

in

hebben ingevoegd. Op dien grond mate

gaan met

Matth.

VI

die critici, die de latere

voor een uitgemaakte zaak

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen