E voto Dordraceno - pagina 409

;

XXV. HOOFDSTUK

ZOND.

waarop

grondslag,

de

onderscheiding en tegenstelling, en toch weer

de

Woord

de eenheid en saamhoorigheid, van

Evenwel Als

niet

God

velen van

noch

hooren,

zou

eigenlijk

komt het hun

lezen, dat Hij hoorde of zag,

zien;

in eigenlijken zin

ons menschen was, en we

eigenlijke zien en hooren bij

God

spreekwijzen waren, zoodat

overdrachtelijke

slechts

dit

alsof

en Sacrament steunt.

hiermee nog niet genoeg gezegd.

is

toch

voor,

409

II.

maar nu,

dit

alsof het bij

manier

van spreken, op God overbrachten.

nu

Dit

De

owschriftuurlijk.

is

Schrift toch vraagt uitdrukkelijk,

God, die het oor geplant heeft, dan

zelf niet

zou hooren, en of Hij, die

het oog geformeerd heeft, dan zelf niet zou zien?"

dat

onderstellen,

dwaasheid

is

inplanten,

zonder

wijze

dat

is

alle

dat oorspronkelijke in

Merk nu

op,

God

hoe

is

ligt kennelijk

in

hem

gelegd ware, en dat het

den mensch het hooren en

Hem

God

zelven op goddelijke

geen enkele grondtrek oorspronkelijk.

slechts een creatuurlijk afdruksel.

de Heere het oor en het oog niet enkel in den

God

dier ons een raadsel, en

in het dier.

moet het

Want

wel

is

het leven van het

altoos een geheimnis voor ons blijven

alleen een dier het dierlijk leven doorleeft in vollen zin

inplanting van oor en oog in een dier toont dan toch, dat

van wat eerst

in de dierenwereld een voorformatie schiep zijn

en

bestemming zou bereiken.

volkomen

en

aanwezig,

oog

de

ontbreekt

zien zou

ding alleen in God. Bij ons, schepselen, bestaat van

mensch formeerde, maar ook

omdat

in

Hierin

een hooren of zien in het schepsel

is,

God

hooren en zien in

dit

den mensch

In

Oorspronkelijk

door

niet

stellen, dat

te

bestond.

ongerijmd

het

dat

uitgesproken, te

„of

God

de Heere

den mensch

in

het dier toch zijn wel oor

Bij

ook het dier hoort en

maar de

;

ziet wel,

maar

het dier

in

hoogere geest, die zich van dat oor en dit oog

als instru-

menten voor een hooger doel bedienen kan.

Dat

ligt

daaraan, dat wel de mensch,

maar

met God

beeld geschapen is; en dat derhalve de innerlijke verwantschap bij

dit

aan

het dier ontbreekt, uit

maar

bij

den mensch aanwezig

is.

De

door te spreken van het „doorboren van het oor."

het

roepen

van den Messias

doorboord", wat niet die verkoos bij zijn

ziet

in

Psalm

XL

:

te blijven,

Schrift drukt

Denk

„Mij hebt

op het doorpriemen van het oor

meester

gij

bij

maar op het verwekken

is,

maar dat de

slechts

het oor

den

innerlijke opening

zijn.

God

het oor. Hij maakt het open.

En nu

Dat

van het

oor ontbreekt, zoodat het aan hooger gehoor geen geleiddraad biedt.

doorboort

slaaf,

in het oor

van het eigenlijke en hoogere gehoor. Een oor kan eerst dicht wel de uitwendige functie er

Gods

niet het dier, naar

Dan

gaat de gedachte er

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen