E voto Dordraceno - pagina 245

ZOND. XXII. HOOFDSTUK VIII. graf uitkomt, nagenoeg dezelfde

het

is

245

tusschen een tarwekorrel die

als

De

gezaaid wordt en een korenhalm die er uit opschiet.

den apostel toont

bij

dit.

zullen de dooden opgewekt worden ?

komen?

zij

het gestorven

worden

dat

dwaas!

Gij zij

zal,

hetgeen

en hetgeen

;

,Maar

Hij zegt toch:

maar een

gij

zal

En met hoedanig daarvan zaait

zaait,

een lichaam zullen

wordt niet levend,

zaait,

gij

geheele zinsnede

iemand zeggen: Hoe

gij

dat

tenzij

het lichaam niet

bloot graan, naar het voorvalt, van tarwe, of

van eenig der andere granen. Maar God geeft hetzelve een lichaam, geHij wil, en aan een iegelijk zaad zijn eigen lichaam. Alle vleesch

lijk

hetzelfde vleesch

niet

een ander ander

andere

der

andere

is

sterren

;

En

vogelen.

maar eene

lichamen;

Eene

aardsche.

hemelsche lichamen, en er

er zijn

andere

is

andere

is

van de andere

lichaam, en er

lijk

wordt opgewekt in onverderfelijkheid

Een

een geestelijk lichaam."

is

genoeg, waarschuwt

hij

opvatting, als hij zegt:

het Koninkrijk van

ster.

;

het wordt

wordt opgewekt in heerlijkheid; het wordt gezaaid

in oneer, het

natuurlijk lichaam wordt

gezaaid, een geestelijk lichaam wordt er opgewekt.

er

de heerlijkheid der

Het lichaam wordt gezaaid

zijn.

zwakheid, het wordt opgewekt in kracht.

in

is

ster verschilt in heerlijkheid

het

verderfelijkheid,

gezaaid

aardsche

de heerlijkheid der zon, en eene

de heerlijkheid der maan, en eene andere

want de eene

zijn

de heerlijkheid der hemelsche, en eene

Alzoo zal ook de opstanding der dooden in

het vleesch der menschen, en

is

het vleesch der beesten, en een ander der visschen, en een

is

der

maar een ander

;

is

nog

opzettelijk in vers

„Doch

God

zeg

dit

En

als

Er

is

een natuur-

ware het nog niet

50 tegen de grove,

zinlijke

broederen, dat vleesch en bloed

ik,

niet beërven zullen, en de verderfelijkheid beërft

de onverderfelijkheid niet."

Ten tweede in

zijn

vloeit deze voorstelling kennelijk voort uit

hetgeen Ezechiël

Gezicht van de Doodenvallei vertoont; en voorts uit hetgeen de

Heilige Schrift ons mededeelt omtrent de opstanding van Lazarus en van

Christus zelven. In het gezicht van Ezechiël

XXXVII

toch wordt het beeld

ontworpen van een woesternij vol doodsbeenderen, die verstrooid door elkaar liggen;

een

waarin

skelet

overvlochten

„geest" heir.

straks

beweging

aaneenschuiven ;

straks

bezield,

weer,

maar

een

zijn

om

Immers

bij

tot

ader- en zenuwweefsel leste,

met

hieruit iets af te leiden voor de juiste

in dit gezicht keert juist niet het

alleen de beenderen

geheel nieuw: spieren, zenuwen en huid.

om

spier-,

beweging weer

en voor God verschijnen als een gansch groot

elk recht,

toedracht der opstanding.

lichaam

nu met

die

met een huid overtogen worden; en ten

opstaan

Toch mist men

;

komt; die door

En

dezelfde

oude

Al het overige

is

ten andere mist ge elk recht

een voorstelling in beeld ooit te concludeeren tot eiken trek van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen