E voto Dordraceno - pagina 198

ZOND. XLII. HOOFDSTUK

200

u anders

bij

Reeds op aarde, onder menschen, gaat ge heel

zal werken.

anders

om met

gebruik

hebt,

II.

goed, dat u niet toekomt, en dat ge slechts geleend en in

u

of dat

toevertrouwd, dan

is

met goed waarover ge aan

geen mensch op aarde rekenschap verschuldigd

zijt.

En immers

uw

blik op

beheerschende onderscheid gaat nu geheel

alles

uw

bepalen, zoodra ge weet en belijdt, dat niets op aarde

eigendom des Heeren

alles het

Hem

dat het door

u

Op

;

zal afvergen

toevertrouwd

is

;

en

van wat ge met zijn goed gedaan hebt.

goed dat in

die wijs toch wordt alle

eigendom, maar

het slechts in leenbruik hebt

gij

en met een bepaald doel

tijdelijk

dat Hij u rekenschap

is

dat

ditzelfde

den eigendom

uw hand

terstond onder een

is

hoogeren regel gesteld, aan een zedelijke orde ondergeschikt gemaakt, en het

strekt

om

niet,

u in

ter

maar om u

trots te verheffen,

uw God

verantwoordelijkheid tegenover

van dertig en meer millioen wist wat het

som jaren lang naar Gods

lijke

hem

vermeerderen, in

dan een

En

lust blijken.

mogelijk

gestild zijn.

om

zegt,

tot zijn eere

zulk een ontzag-

aan

te

wenden, zou

om

dien kolossalen schat nog te bezit zou alsdan eer een last

de wetenschap dat zoo ontzaglijk fortuin alleen

anderen het noodige missen, zou zulk een bezit

doordien

was,

en

Te groot

de dwaze, koortsachtige dorst,

terstond

eer

bestel

zwaarder de

te

doen dragen. Indien een bezit-

te

dan gewenscht maken. Natuurlijk, wie niet gevoelt, dat meer-

bitter

der bezit ook den plicht en de verantwoordelijkheid al klimmen doet, die enkel op de macht, die er

staart die

macht meer

lioen

hem

verantwoordelijkheid

zijn

toekomt, en

uit

Maar wie

steeds uit te breiden.

is

er

tuk op

om

gevoelt en erkent, dat elk mil-

enorm verhoogt, en

zoo

zijn

taak

zoo ontzaglijk verzwaart, die erkent de hooge wijsheid, van wat de spreu, Rijkdom

kendichter uitriep:

of

armoede geef mij

niet;

voed mij niet het

brood mijns bescheiden deels." Dringt eenmaal het besef: voorgoed

klein,"

goed

doen mochten

komen.

Wat

onze

„God Eigenaar en

dan kan het ongerijmd

door,

wat

wij

vaderen

willen, in

wij rentmeesters, gioot of

met ons

besef, alsof wij

geen gezonde hersenen meer op-

hun kinderen

inprentten, dat het zonde

een enkel stuk brood, waarvoor God de tarwe had doen morsen, drukt dan den algemeenen regel

uit,

dat we

bij alle

goed, dat

God

De

die-

ons toevertrouwde, vóór alle ding naar zijn wil hebben te vragen.

renbescherming

die

en

het

lijke

zijde,

koninklijke

van

strekkhig

is

veld

wint, heeft ongetwijfeld ook hare zieke-

soms stuitend

gezorgd

wijze

gebrek.

thans

wordt,

was

groeien, te ver-

te zien,

terwijl

hoe er voor dieren op een

men menschen

laat

omkomen

Voorzoover de veldwinnende dierenbescherming dan ook die

heeft,

moet

aan deze beweging,

ze weerstaan.

gelijk

Maar

dit

neemt

uiet weg, dat ook

ons volgend hoofdstuk nader zal aantoonen, een die-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen