E voto Dordraceno - pagina 307

ZOND. XXIII. HOOPDSTQK

Het gaat dus

we

stellen,

den zondaar

met

alleen

Schrift

dit laatste

meer van geloof

zoo

op

zondaren

die

zijn,

maar

zonder

zij

dit ontslaat ons geenszins van de verplichting,

zondaarsgehof met

algemeen menschelijke geloof

en

is

te

vestigen. Dit zou niet

dit geloof in

Maar

schelijke opvatting niets uitstaande had. dit

wij,

tien gevallen dit laatste bedoelt als

algemeene beteekenis het oog

bijaldien

zijn,

te

spreekt,

die

is

raakt, en in

voorzoover het een geloof in

zin,

het wel waar, dat

is

mensch

als

maken hebben, en dat daarom ook de Heilige

negen van de

in

ook

En nu

zal zijn.

volgt uit de onder-

dat het geloof te verstaan

algemeene grondbeteekenis, die den mensch

een bijzonderen en geheel eigenaardigen

om

maar

niet tegen de Heilige Schrift in,

der Heilige Schrift, als

wijzing in een

307

III.

blijft

zijn

algemeen men-

dit heeft het wel.

God

de door

Immers

in onze

natuur

ingeschapen grondtrek, waarvan het zondaarsgeloof een bepaalde wijziging overeenkomstig de behoefte van den dood en nood, die in den zondaar

is,

We

heerschen. dat

kunnen

maakt

zalig

iets

en dus op Roomsche paden

zondaar sgehof eens

onze oorspronkelijke natuur bijkomt,

bij

leidt.

En

ook het doet ons verstaan hoe het

ophouden, zonder dat daarom in de gezaligden

zal

wat het geloof voor ons was. Zelfs het woord, dat voor

wegvalt,

geheel

van tusschen, omdat anders het geloof

niet

er

wordt, dat

deze zaak gekozen wierd, dwingt ons tot die opvatting. Immers, in beide

de talen, waarin de Openbaring tot ons kwam,

woord

een

gekozen,

Ook ons woord:

dat

om geloof uit te

is

en

blijft altoos in

men

op den oud-

de gemeene saamleving

het gronddenkbeeld dat we aan gelooven hechten

dit

drukken,

aanduidt dan: vastheid of band.

geloof, heeft soortgelijke afleiding, zoo

vorm teruggaat. En nu nog

sten

anders

niets

is

:

Waar

een tastbaar

bewijs voor de waarheid van iets ontbreekt, een anderen grond voor deze

waarheid

aan

te

Woord gebonden

nemen. En zegt men, dat geloof toch altoos aan Gods

is

gekomen,

door

van heeler harte toe mits

dit

Woord Gods op

dat dit

velerlei wijze tot

Heilige Schrift, tot

tot ons in de

verschijningen

stemmen we

dan

is,

men maar opmerke,

maar

ook

in

het

den mensch

Abraham en de Patriarchen

Paradijs

door

rechtstreeksche

inspraak.

Op

we

dien grond blijven

meenen

aan

zin

onze

nimmer van ons wezen

er dus aan vasthouden, dat geloof in alge-

oorspronkelijke natuur eigen zal zijn af te

scheiden

;

was en de zaligheid

maar

dat het zaligmakend

zondaarsgeloof een geheel eigenaardigen vorm aanneemt, slechts eigen

aan

de

verkorenen,

eigenaardigen storven

en

de

vorm

in

wie

weer

God

verliest,

is

het door een wonder inplant; en dien

zoodra eens

alle

zonde

eeuwige zaligheid ingegaan. Het zeggen:

,

zal

zijn

afge-

Geloof in den

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen