E voto Dordraceno - pagina 396

398 in

XLV. HOOFDSTUK

ZOND.

geheugen met zich omdroeg, en nu

zijn

naar

buiten

moet

gebed

Niet

uitgaan.

laat

XI.

uit dit

geheugen

in vrijen

vorm

vorm, maar bet wezenlijke van het

de

het waarlijk vrije geestelijk bidden uit het gemoed naar

bij

boven komen.

Is

nu

dit

dan volgt hieruit vanzelf de

zoo,

en persoonlijk gebed het

anderen

het

meer het formuliergebed op

vanzelf

sluitenden

maar

zin,

gebed

vrije

wezen, toch

genoegzaam

actie

in

om

is,

volkomen

gemeenschappelijk

moederen

gebed

is

bidden

om

voor

aange-

Als de

En omgekeerd

is

het gemeenschappe-

in

de ge-

oud formuliergebed gedempt zou worden, woord. Het

vrije

is

uit dien hoofde,

geestelijk terrein, niet wel mogelijk

vasten altoos doorgaanden regel te stellen.

een

geven.

te

communale mystieke beweging

een

een gebed in het

ander

een

op

is

aangewezen, maar toch kan er ook onder het

oprijzen, die door een

en daarom roept evenals

formuliergebed

het

dat

waar,

bidden meer vanzelf

lijk

uit-

recht komt, als ons gemoeds-

zijn

een eigen gebed uit

fontein in ons niet springt, kan er geen vrij gebed zijn.

het

Niet in

is.

het toch waar, dat

is

ons persoonlijk eenzaam bidden

voor

vanzelf

plaats

Al

met

het in den aard der zaak, dat het wezenlijk vrije bidden

ligt

ook in ons persoonlijk leven alleen tot leven

zijn

den zin van voorrang.

in

eenzaam

regel, dat in ons

bidden, in het gemeenschappelijk gebed

vrije

om

voor het

De gelegenheden

daartoe vaak te ongelijk. Feitelijk heeft zich dan ook in de practijk

zijn

tusschen het vrije gebed en het formuliergebed een derde soort, dat het vrijelijk gewijzigde gebed zou kunnen noemen, ingedrongen.

aan

tafel

elk

der

gaan

b.

v.

zal,

aangezetenen,

ook

zij

men

als

het

ook

men

Bij het

zeer voor zich zelf bidt, bijna

stil

„mit ein bischen anderen Worten",

vrijwel hetzelfde bidden, ook al zeggen niet allen een vast, vanbuiten ge-

gebed

leerd

voor bij

op.

Zelfs als

God buigen weet men de

meesten

genoten

morgen, en op een bede in

deze,

avonds duizenden en duizenden hun knieën

vooruit, ook al onderzoekt

om om

gerusten slaap en hulpe voor den dag van

gebed dat allen bidden; alleen

onvrij

van

uitdrukking,

Hetzelfde

geldt

schier

wie voorgaat,

gebeden

in

vrij

in

feitelijk is

het toch

den gewijzigden vorm

en door wat de één zus en de andere zóó er bijvoegt. telkens weerkeerende vergaderingen die

van

geopend worden, en die mutatis mutandi, aangaat,

het niet, dat

vergeving van schuld. Dat moge de één nu

de ander in die woorden uitdrukken, maar

een

men

het gebed neerkomt, op een danken voor wat dien dag

op een bede

is,

's

altoos

vrijelijk

tot

bidt.

gelijk

men

zegt,

met gebed

wat den inhoud

dezelfde beden uitdrijven, ook al schijnt, dat

En

dit

nu moet ten

den openbaren eeredienst. Ook

al

is

slotte

ook gezegd van de

het toch onder ons thans

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen