E voto Dordraceno - pagina 322

324

ZOND.

wordt

Dit

niet gezegd, alsof deze

van het Gehed

ders

XLV. HOOFDSTUK

I.

mondeling en

schriftelijke verklaar-

nuchter en onverschillig tegenover de aangrij-

koel,

pende en indrukwekkende macht van het Gebedsmysterie hadden gestaan. ook

Integendeel,

gebed ge

onder hen waren bidders, wier gloed en innigheid van hebben. Zoo lang ze dan ook over het Ge-

allicht benijd zoudt

bed in het gemeen handelen, was de uiting hunner gedachten ganschelijk niet zoo pover. Bijna allen lieten

aan de behandeling van het

Ome

Vader

bespreking over de gebeden als zoodanig voorafgaan, en wijl ze hier

een

een nieuw en bezielend onderwerp bespraken, was hun toelichting meestal

Maar anders werd

zaakrijk en boeiend.

zoodra ze aan het Onze Vader

dit,

zelf

toegekomen

waren.

Dan

toch werd gemeenlijk meer op den inhoud

der

beden,

dan

op het

feit,

dat elke bede een cfehed was, de

men

gevestigd. Zoo raakte

uit

den gebedstoon

aandacht

Het werd een nuchtere

uit.

En

uitlegging van een stuk mysterie of een stuk gebod.

zoo kon het niet

anders, of de eigenlijke beteekenis van dit laatste deel van den Catechis-

mus moest Stellig

te loor gaan.

nu was

dit niet

maken. Alle gebed al

is

goed, ook al aarzelen

mystiek.

wat voorwerpelijk was, voor u

om

u heen, trekt ge u

teruij in

gene wereld daarbinnen, uw len

Maar juist daarom

is.

iemand een verwijt van te

ziel

uw

hart,

om

buigt, gaat

Uit de wereld

eerst uit die verbor-

op te heffen tot uwen Vader, die in de heme-

heeft het redeneerende verstand

en wat

uit,

er

in het onderwerpelijke over.

de wereld van

nige gebed zoo weinig in te brengen.

de oppervlakte

we

Met dat ge uw knieën voor uw God

Met

uw gebed

alle

bij

het

warme en

in-

redeneering breidt ge u breed in

juist wil

is,

om

uit die oppervlakte

in

de diepte af te dalen, en uit die breedte u terug en saam te trekken

in

de bepaaldheid, de kleinheid en de omsloteuheid van

Gebed

en

kander.

heilige logica

volheid uit

uw

noch

uit

en

er ook in het

alsof

ware

maar

;

eigen wezen.

staan daarom bijna als twee polen tegenover el-

redeneering

Niet

uw

in

gebed geen orde, geen gedachte, geen

de zielroerende smeeking komt die orde, die

van gedachte, die klemmende heihge logica niet op

warmte

verstandelijke

de wet van

onderstellingen,

uw

noch

uit

uw

begripswereld,

rijke

denken, maar uit het gebedsleven, uit de diepte

des gemoeds, uit den drang des Geestes zelven. Vandaar dat lange rede-

neerende gebeden zoo afmatten en

alle

gebedsstemmiug

in

u dooden. En

hiermee nu hangt het saam, dat een uitlegging van het Onze Vader, wijl

zich

altoos redeneering

zoo ligt gevaar loopt

uitlegging

te

ver van den gebedstoon te verwijderen en zich te zeer van

Geest der genade en der gebeden

te

zijn,

vervreemden. Meesterlijk

ook van den Heidelberger begrepen, dat een

moet

ze

is,

hij

die,

elke bede in

is

den

hetdan

den vorm van

gebed verklaart. Er staat niets voor elke bede dan: Dat

is,

en dan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen