E voto Dordraceno - pagina 337

ZOND.

XLV. HOOFDSTUK

339

III.

wie het gebed nalaat, heelt in zooverre altoos zegenrijk gewerkt, en

Waar

steeds een der steunpunten van het godsdienstig leven.

men

ging niet werkte, heeft spoedig

zeer

al

dan met de

nog wel nu en dan gebeden, maar

En waar

eea geheel gebedloos leven te komen.

tot

men dan

zijn

om hem

zoo

hij

en

ook

en

in

waar

meerder zekere eerbetuiging schuldig

ontmoet door buiging of anderszins geen woord spreekt,

hij

is

geroepen en

opwachting

zijn

zijn eerbied te

te

maken;

doen blijken

deze eerbiedige bejegening een daad van hulde en eerbetoon.

nu reeds onder menschen zoo

God. Of

is,

en majesteit?

En

geeft het

zonder

zouden,

leven

Hem

houding of wat ook.

Nu

God

is

niet

huiskamer,

we

doen

En

dan willen

menschen en den Heere onzen

dan pas, en

dat

dus

om

En dan

zoo

het

is

Hem

we voor

aan eenige plaats gebonden. Er

De Heere

schijnen.

heen,

dit feit

is

in

het dan betamelijk

is is

verschenen, en door onze

het betoon van onzen eerbied boden?

we ons heen hebben

in onze

men

een enkelen lieven dag door de gunst en de genade van onzen

wij

waar

hoe zou

Koning der koningen, de Heere der heeren,

Hij dan niet de

is

zijn glorie

God

Hij

is.

regel, dat de

toch reeds in dit verschijnen

ligt

wegcijferen in de verhouding tusschen ons

dat

hem

op de daartoe gestelde tijden

waar

dit

ook

dat het in de gebedsacte volstrekt niet uitsluitend op de

geheel voorbij,

woorden van ons gebed aankomt. Reeds onder menschen geldt de

verplicht

om het

dat afkeuren en geringschatten van het gebed der onbe-

keerden, en van het ongeestelijk gebed der bekeerden, zag

mindere aan

nog

de huisgezinnen heengaat, toonde de ervaring maar

religie in

droef. Bij

al te

eerst

is

die overtui-

aan

te begeven, alle plaatsen.

om En

is

niet een huis des gebeds

voor zijn aangezicht te verzoo in het slaapvertrek, als

de Heere voor ons te vinden. Voor

dikwijls

oog der

we de oogen

ziel

te

Hem verschijnen,

sluiten voor de wereld

ontdekken voor

zijn

om

ons

hemelsche majesteit.

het slechts de vraag, of op dat oogenblik de indruk van zijn

Godheid en majesteit op heel ons wezen zoo machtig

is,

dat

we

onwille-

keurig en als vanzelf ons tot eerebieding genoopt voelen. Dat heeft nu een klein kind meestal zeer sterk ; en schoon

de

stille

God

zijn

houding

om

te

zien,

hoe in

ouden vaak beschaamt. De eerste zaak

bij

het

„lang verhaal van woorden", maar juist die indruk van

gebed

is

Gods

heilige tegenwoordigheid op de ziel,

ontroering voor

het soms

van een jong wicht een uitdrukking van eerbied voor

spreekt, die ons niet ons

is

Hem

komen.

En waar nu

waardoor we in een staat van de

ziel

door dit ontzag op over-

weldigende wijze wordt aangegrepen, daar deelt zich deze aandoening van de

ziel

vanzelf ook aan ons lichaam meê, en verraadt zich in heel onze

houding. tijds

Nu

is

het volkomen waar, dat juist de zonde ons hiervoor veel-

onbekwaam maakt. Dan

is

de aandoenmg van ontzag te zwak. Onze

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen