E voto Dordraceno - pagina 7

ZOND.

XXXVIII. HOOFDSTUK

Kustdag een goddelijk stempel

ligt,

9

I.

dat reeds krachtens de Schepping op

heel ons leven was afgedrukt.

nu

Dit

bleef

zoo,

tot

,

de Gereformeerde beweging uit Zwitserland en

Duitschland meer naar Engeland verplaatst wierd. Niet toch uit Genève, en veel minder nog uit Heidelberg, maar zeer bepaaldelijk uit Engeland,

aan

ook

is

onze Nederlandsche kerken in later dagen een beschouwing

over den Sabbath toegekomen, die ongetwijfeld zekere onmiskenbare leemte

aanvulde,

De Engelsche aardig

toch ook tegelijk een hedenkelijk element in zich droeg.

maar

dat

en

ongetwijfeld

men

verhoudingen

de

van

Nu

uitnemende, dat

dit

energie

betoonde,

bijzondere

het

om en

Halfslachtig

in

men

alleen in Groot-

steekt in dezen „Engelschen

hij

vastheid van vorm bezit,

deze vastheid van vorm in alle

openlijke leven door te zetten. In

Zwitserland, in Duitschland eu ten onzent

gebleven.

weet, een geheel eigen-

„Engelschen Zondag" vindt

Een

Brittanje, in zijn Koloniën en in Amerika.

Sabbath"

men

Sabbathsviering draagt, gelijk

karakter.

is

de Kustdag

altijd halfslachtig

de huiselijke, in de maatschappelijke en in de

staatkundige practijk, en op

manier ging de Rustdag telkens en telkens

alle

voor de eischen van de wereld en voor de eischen van het publieke leven

den weg. Maar zoo was het onder de natiën van Engelsche herkomst

uit

niet.

Daar week

En wat nu

voor den Sabbath.

alles

dat in Amerika heel de bevolking in beweging geraakte,

onlangs gezien

om

is,

op de Zondagen

de sluiting van de wereldtentoonstelling te Chicago door te zetten,

is

een

feit

dat in ons land, of in Duitschland, eenvoudig ondenkbaar ware.

In Engeland schoot diep de overtuiging wortel, dat halve maatregelen ten opzichte van den Sabbath,

op

feitelijk

zijn vernietiging uitloopen,

dat alleen doortastende concequentie macht bezit,

om

en

metterdaad aan de

kerk van Christus haar dag, en den zegen van den menschelijken Rustdag

aan in

heel

een

Engeland

volk

en

te

schenken. Het

Amerika

de

diep ingewortelde volksusantie.

is

dan ook niet de Staatswet, die

Sabbathsviering in stand houdt, maar de

Het volk

wil het niet anders en duldt het

trots De Sabbath is in geworden. Men is zich volkomen bewust van het feit, dat een zoo strenge Zondagsviering alleen onder Engelschen opkwam en onder Engelschen stand hield. Men weet uitnemend wel, wat milden zegen, ook op zedelijk en stoffelijk gebied, Engeland aan deze Sabbathsviering dankt. En het is op dien grond, dat men er een prijsgeven van een stuk van het Engelsche leven in zou zien, indien men te kwader ure deze nationale

niet

Engeland een stuk van nationalen

anders.

eigenaardigheid varen

liet.

Zonder vrees voor tegenspraak

mag

dan ook gezegd, dat de Engelsche

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen