E voto Dordraceno - pagina 99

ZOND. V. HOOFDSTUK

onmogelijk dat ooit een dier in

Het

trede.

kan dekken, maar achter

en vellen

blijft

mag

schuldenaar

kan

dier

Engelen

zelf zedelijk

zrjn

van aard moet

bier

hebben we

zijn,

en dies geen

menschen

gezonden

om

van

's

Heeren

geestelijk

leven.

medewerkers

te zijn

onnatuurlijk

't

Beeld

toch toont heel de Heilige Schrift, dat ook

komt dus

De Heere

tot

zij

En

heiligheden in rapport staan.

bovendien, de engelen staan ook in betrekking

Niet

—

wel niet op gelijke wijze als de mensch naar

Deugdenbeeld

dit

's

;

wellicht een engel zijn?

van God geschapen, maar

tot

zij

evenals wij menschen, wel terdege wezens van zedelijken

zijn,

Engelen

met

die hij was.

Vraag 13 den

zijn.

Maar kon het dan ook

aard.

naaktheid

dat het wezen dat in zedelijken zin de plaats van den

:

innemen,

zal

in de plaats

zijn

plaats grijpen, tenzij vooraf het

volslagen bankroet van den schuldenaar gebleken

nu dezen tweeden

hij

zedelijke plaatsvervanging in

dat ze niet kan noch

regel,

mensch

waarmee de mensch

af,

die schorten

Vonden we dus voor de vasten

sterven voor den

zijn

geeft een vacht

dier

93

III.

den mensch. Met name

zelf heeft ze besteld

en

uit-

van onze zaligheid.

bij

den Catechismus de vraag

op, of wel-

een creatuur uit de orde der engelen ten deze hier plaatsvervangend

licht

handelen voor den schuldigen mensch?

zou

kunnen

zijn

antwoord:

ander

„Neen, dat kan

hierop nu luidt

schuld straffen, die de mensch gemaakt heeft." Een

de

schepsel

En

want ten eerste wil God aan geen

niet,

antwoord, waarvan het gewicht in het oog springt, omdat er de gerechtig-

Gods

heid

aan

hangt. Gerechtigheid, het klare, doorzichtige woord zegt

het u, gerechtigheid eischt, dat de schuld daar thuis worde gezocht, waar

de schuld

en niet ergens anders. Al het verzet der ongeloovigen tegen

is,

dusgenaamde

de zich

zelf

brengen

„Bloedtheologie"

volkomen daar

ging

dan ook steeds

juist beweren, dat het niet

waar geen schuld was.

Hun

fout

uit

van bet op

aanging de straf over

was

slechts,

te

dat ze het

mysterie van Golgotha niet begrepen, en aldus tegen het plaatsbekleedend lijden

van Christus een bedenking inbrachten, die niet opgaat, omdat juist

in onze gereformeerde belijdenis

van de verzoening zoo streng aan dezen

eisch van het recht wordt vastgehouden.

Immers ook

wij

houden op grond

der Heilige Schrift staande, dat de straf niet anders kan neerkomen dan daar,

waar de schuld was.

Ware dus

de schuld, die te delgen stond, een afzonderlijke, particuliere

schuld van dezen of genen persoon geweest, dan, het spreekt vanzelf, zou deze particuliere persoon die ook zelf hebben moeten boeten, en ware plaats-

bekleeding onmogelijk geweest.

Waar

geen gemeenschap van schuld bestaat,

kan ook geen overgang van deze gemeenschappelijkheid bestaan in

straf.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen