E voto Dordraceno - pagina 9

XXXVIII. HOOFDSTUK

ZOND.

En

in de reuke van fijnheid en vroomheid.

digheden

gedachte

de

u

bij

liomt

11

I.

nu onder zulke omstan-

op, dat ge ook ceremonieel

nog onder het

vierde gebod staat, en dat in het niets-doen als zoodanig zekere verdienste

van vroomheid

men

gaan pluizen, wat

te is

dan neigt het hart er zoo

ligt,

eten,

en in een onopgemaakt bed

ziel

ongemerkt onder de macht der

Israël in zijn latere werkheilige periode

het

zooals

het donker wierd

op Sabbath als

al fijner

gaan slapen in een bed, dat eerst afgehaald

te

komt dan uw

zoo

om

zelfs

geen

te

uit

Dan

op den Sabbath nog mijden en laten kan.

koud eten vromer dan warm

weer vromer dan

licht toe,

gaan

En

is.

superstitie. Juist

gegaan

toen

is,

licht dorst ontsteken,

men

en dat

werkeloos in den donker neerzitten godsvrucht noemde. Dat de discipelen

op den Sabbath aren plukten, gold toen voor een erge goddeloosheid.

En

dat Jezus op den Sabbath een kranke dorst genezen, werd den Zoon des

menschen wezen

het

De

gezien.

uw

in

Sabbathsschennis toegerekend. Zoo nu komt

als

den vorm

bij

uit.

In

iets

bloot uitwendigs wordt iets heiligs

uw

werkheiligheid vergiftigt dan

Sabbathsviering.

die

tot

men weer van

hart, eer ge er

Sabbathisme

is

om

denkt.

geworden, keert

al

En het

zieldoodende kwaad terug, waarvan vrije en verbeurde genade onze vaderen

met Kome

in den strijd

we

erkennen

Al

verlost heeft.

dan ook onbewimpeld, dat er oorspronkelijk in onze

Gereformeerde Sabbathsbeschouwing een leemte overbleef, en

aan de Engelsche kerken dankbaar de

eere, dat ze,

al

geven we

onder de leiding des

Heiligen Geestes, deze onmiskenbare leemte hebben aangevuld, toch rouwt

dat het nog steeds de eenzijdig geestelijke opvatting van

het

ons

den

Heidelberger

niet,

onderwijzen. onberispelijk;

maar door tieuse,

wat

voortspint zijn

die onze

het

in onzen

Nederlandsche Gereformeerde kerken

uitgangspunt

hij

van

al

hij

dat

blijft

de Heidelberger koos, was

Catechismus ontbreekt, volgt vanzelf, zoo ge

aan den draad, dien

principieele verwerping

bewaart

schitteren,

is,

Immers,

u op de vingers

legt; en juist

wat zweemt naar het supersti-

u voor het afdolen op paden, waarop wel vormendienst

maar geen

geestelijke innigheid bloeien kan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen