E voto Dordraceno - pagina 291

ZOND. XLIVb. HOOFDSTUK

Wat

en voorzichtig.

practisch

daarom

mocht

moet uitgesproken, dat spreekt

hoogere

ge

erkent

de trappen der heiligmaking

;

mag

allerheiligsten

wijsheid)

nu

Catechismus zeer

voelt de

God kon gaan denken: „Zoo ben

eenig kind van

allicht

zijn

ware het werk van den Heiligen Geest verachten. Maar (en

te loochenen,

dat

en

uit;

hij

niet verzwijgen, dat er heiligen, heiligeren, heiligsten

hij

en allerheiligsten onder Gods kinderen

hieraan

293

II.

ook ik gerekend worden," en dat

En

zelven voor een halven hemeling ging aanzien.

het

hij is,

Tot de

ik.

op dien grond zich-

om

die inbeeldingen

bodem

in te

Catechismus er nu zoo bang en zoo ernstig op volgen

laat,

en zondige overleggingen des harten opeens en voorgoed den slaan, dat de

wel,

„dat zelfs de allerheiligsten nog niet hebben, dan een klein beginsel dezer

gehoorzaamheid." Ze staan zoo op de derde, vierde tree van een torentrap

maar van een

torentrap die honderden treden hoog

Hieraan moet dan ook vastgehouden, want

kwaad

juist

voortgekomen

is.

het Perfectionisme

bij

Om

op aarde, zoo bijna tot de spitse van den toren waren opgeklommen. bij

ons beeld te blijven, waanden velen metterdaad, dat

tweehonderd treden

honderd

tachtig, is

heeft,

als

de torentrap

en enkelen met hen, het reeds

zij,

En

en tachtig gebracht hadden.

vijf

bij

het volkomen natuurlijk, dat dan een ander u vraagt,

tot

honderd

die voorsteUing

waarom

die overblijvende vijftien of twintig treden niet er bij zoudt doen.

met een

laatsten ruk,

komen. Juist daarom echter

ning, er nog zeer wel

met een stelt

dan

gij

Op

dat

Wie

valsche standpunt ware die vraag dan ook volkomen gerechtvaardigd.

het zoover reeds bracht, kan

het

is

de valsche inbeelding, alsof we, reeds hier

uit

laatste inspan-

de Catechismus u

de zaak gansch anders voor, en laat u zien, hoe ge van de tweehonderd trappen, tot

hier

hoogstens tot drie of vier

een klein beginsel.

Bij die is het

verder

En

stelt hij

van de gewone heihgen.

u de allerheiligsten voor,

men

dan wie niemand op aarde kan komen. Elk denkbeeld, alsof

hemel over geschiedt,

te is

dat

onzen naaste

eerst, in

in

God aan den stam van ons tot

stichting en

den dood wordt den

khmmen, om nu van

die spits in

den

stappen, valt hierdoor ten eenenmale weg. Al wat hier op aarde

enkele vrucht laat uitkomen.

Eerst

dan

brengt. Nooit verder

wel, dit zegt hij niet

let

nog weer minder. Maar zoo

zoo allengs naar de torenspits zou

ting,

vijf

of

dood

bedompte

atmosfeer

uitloopen,

—

alle

zelven tot eere zijns

En dan wacht

Naams, een

het tot op onzen dood.

Want

gemeenschap met wereld en zonde afgesneden.

komt de kan

Hem

geloof, ons tot vertroos-

groote

genade der heiligmaking. In deze

de plante des geloofs slechts schaars en karig

opbloeien in al haar pracht en prijken in al haar vruchten-

weelde kan en zal die plante

eerst,

den reinen ether van Gods hemel.

als ze

door den dood overgezet

is

in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen