E voto Dordraceno - pagina 152

ZOND. XLI. HOOFDSTUK IV.

154

van

levensbesef

ons

Christelijk

Europa maakt,

voor geen gering deel

is

En

deze onverbiddelijke gestrengheid te verklaren.

uit

ook thans weer voor en tegen het huwelijk in alle lande ge-

die

strijd,

den machtigen

in

streden wordt,

het geen

lijdt

of wij verdedigen

twijfel,

met de Roomsch-

Katholieken een gemeenschappelijk pand.

men

Hieruit leide

canonieke

recht

saam moesten waren

nam men

Zoo

was geweest en

gissing

B.v.

wen. Dit

dan

maar

om

het beginsel in zoo volstrekten

zm

de

toevlucht tot allerlei uitwegen.

Er kon

door

iets

dat

huwelijk,

huwelijk

het

of

wierd

slechts

werd, dat het huwelijk een ver-

zich

wel geheel voldongen was geweest.

Zoo

Voorts moet

wat op een huwelijk

niet

eigenlijk huwelijk ontbonden,

geen

leek.

Van

nu was

dien aard

op volkomen wijze sacramenteel bevestigd was.

elk B.v.

men gemengd

ten deele ook huwelijken die

;

of ook als de sacramenteele actie niet volledig

;

zijn

men

echtscheiding

huwelijken met ongedoopten

noemt

verklaard

te laten

er dus eigenlijk nooit een huwelijk bestaan had.

wat gehuwden aan elkander ontkomen.

afvragen,

niet,

aan hun dood toe

zich natuurlijk breed uitmeten, en er zijn door dit hulpmid-

liet

heel

ook

tot

moeielijkheden van het practische leven

twee personen gehuwd waren, die niet saam hadden mogen hu-

als

del

dat onder de vigueur van het Roomsch-

gehuwd waren,

De

waarbij

huwelijksvernietiging,

af,

eens

die

allen,

blijven leven.

overweldigend,

te

gelden.

echter niet

was geweest. Ook

kon een enkel maal dispensatie helpen. Maar wat meer nog afdeed Echt:

scheiding greep, zoo zei men, eerst dan ten volle plaats, als de geschei-

denen

elk voor zich

weer een ander huwelijk konden aangaan.

dus nog geen echtscheiding, zoo tot

scheiding tusschen tafel en bed

daar

scheiding, c.

Maar

of voor altoos zijn.

tijdelijk

en

men man

q.

men

elkaar

nog

liet

liet

Het was gaan, en

Deze separatie kon dan

komen.

geen geval was dat wezenlijk echt-

in in

en vrouw uiteen

den weg stond voor nieuw huwelijk,

weer saam kon gaan wonen.

Toch lag

in

dit

alles

niets

dan een poging,

om

het ideaal hoog te

houden, en nochtans door de branding van de practijk behouden door te

komen. Het was, helaas, eenmaal een het beloofde, niet was wat het scheen goddelijke beloften in zich droeg,

Gods

gave

het huwelijk.

buiten

van

bedierven

door

Een huwen,

eer

God den Heere. Niet

het

feit, ;

dat het huwelijk niet gaf wat

niet

omdat het huwelijk

maar overmits

onze zonden.

wij

niet rijke,

menschen de

heilige

Een onbezonnen aangaan van

men recht weet wat men doet. Een huwen om elkaar naar ziel en lichaam in de eenheid

Goddelijk scheppingsmysterie te bezitten;

bezitten óf naar het vleesch, óf naar den geest

maar om elkander

alleen, of

ook

om wat

te

aan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen