E voto Dordraceno - pagina 240

;

240

ZOND. XXII. HOOFDSTUK VII.

door zal werken,

om

maken

dat deel der schepping te

eeuwige afgrijzing. Een breking, een splitsing dus.

tot een plaats

Nu

van

de zichtbare schep-

ping nog één, maar alsdan zichbare schepping in twee deelen gescheiden. In

twee

deelen,

die

dragen worden, maar hel

noemen, alsdan

omgekeerd

terwijl

nemendheid en

„Woord

eeuwige

„Woord

zijner kracht"

tegenstelling „den

dan

met „hel"

lijk,

dat

der

zichtbare,

een

ons

„buitenste

zij

waarneembare

worden van het

namelijk

bij uit-

uit datzelfde

;

is

het in

iets

deze beelden duide-

al

maar wel terdege een

zijn hoede, al

om graf

te

deel

hetwelk ter schouw-

is,

en lichaam, denken

wat maar

„onuitblusschelijk

dat zich voor een

schriklijkst lijden, laat.

en hel in de Heilige Schrift

vaak geschied

Velen

is.

stellen het

voor alsof de verlorenen nu reeds, vóór den dag des oor-

deels, in de wezenlijke hel verkeeren.

en het kan ook niet waar

Schrift,

we

werken

we alsdan

een

schepping bedoeld

bitterst,

ziel

daarom wel op

niet te verwarren

zich

zal

van een „plaats van

sprekende

duisternis,"

niet een geestelijk lijden,

kind des menschen, naar

Men

i^ZoeA;

zich alsdan de volle zegen tot heerlijkheid openbaren

beeldspraak,

in

afgrijzing,"

zal

den vollen

hemel" zullen noemen,

vuur," den grooten „afgrond" enz., toch

plaats

kracht" ge-

zijner

dat ander deel der schepping, dat

in

bij

Woord

dan ook de Heilige Schrift ons de voorstelling van de hel

geeft

anders

nooit

dit

,

dat in dat deel der zichtbare schepping dat

zoo,

zijner kracht"

Al

zal.

nog wel beide door het

Toch

zijn.

is

dit niet de leer der Heilige

Verstaat

men

toch onder hel een

plaats der afgrijzing en een deel der zichtbare schepping, waarin de vloek doorwerkt, dan kan er niet zulk een hel voor engelen be-

geheel

en

staan,

overmits de engelen „geesten" zijn; en kan er evenmin zulk een

al

plaats voor de verlorenen zijn, die dusver wegstierven, overmits deze thans allen in onlichaamlijken toestand verkeeren, en als afgescheiden zielen be-

staan.

En

overmits nu „een geest" of „een s/eHn den staat van afgeschei-

denheid" geen gemeenschap, welke ook, met een zichtbare schepping kan hebben, zoo spreekt het vanzelf, dat er op dezen oogenblik nog niemand in het

„onuitblusschelijk vuur" zijn kan. Duidelijk leert de Heilige Schrift

ons dan ook, dat de verlorenen

hun lichaam;

dat

erlangen

ze eerst daarna

;

dat

dan

tot

het

eeuwige

hen

pijn" (Matth.

ze eerst bij

bij

hun

sterven afgescheiden worden van

de opstanding hun lichaam zullen terug

hun eindoordeel ontvangen

;

en dat eerst

gezegd zal worden: „Gij gevloekten, gaat weg van mij in vuur", en dat ze alsdan eerst y,gaan zullen in de eeuwige

XXV

:

41 en

46).

Tot op die ure toe

zijn

daarom deze

lorenen wel rampzalig, en figuurlijk gesproken in een geestelijke hel, zoo

ver-

maar

ge van de hel niet overdrachtelijk, maar in stoffelijken zin spreekt,

opent en ontsluit die zich eerst na den dag des oordeels.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen