E voto Dordraceno - pagina 288

ZOND. XLIVb. HOOFDSTUK

290

II.

poging, indien ze haar evenwicht verliest, in het tegenovergestelde uiterste

volkomen

de

overslaat;

wedergeborene

daarom

ook van den

onvruchtbaarheid

en

lijdelijkheid

zoodanig predikt; en ahoo antinomianisme wordt. Juist

als

het dan ook zoo uitnemend, dat onze Catechismus met die ééne

is

van

uitdrukking

„de allerheiligst en" geheel deze voorstelling uiteenslaat,

en zoo duidelijk mogelijk belijdt en uitspreekt, dat het geloof wel terdege

een kiem

die ontluikt, ontluikt in heiliger zin en in heiliger leven

is,

deze ontluiking niet alleenlijk

den

maar ook

ander,

den één verder

bij

is

;

en dat

voortgeschreden dan

den één een krachtiger verloop neemt dan

bij

bij bij

andere kinderen Gods.

De

drukt

ervaring

en

wilt,

zegel.

Het

een ernstiger, teederder en heiliger indruk

vrucht

wordt gemist.

Geestes

des

elke

gelijk

Paulus die opsomt,

zijn

maar van de werken des zoo weinig.

o,

gewone optreden en

in wier

bijna

vaak maar

Geestes,

Wel

iets.

wijze van doen zoo

De werken

des vleesches,

duidelijk in

hen openbaar,

al te

die de apostel hier tegenover stelt, o,

Gewisselijk, als ge den tak afpelt,

de bast nog groen. Ook bot er hier en daar nog wel

zoo bitter weinig, zoo onbeduidend en schraal.

antiuomiaan dorheid

is,

schaamt zich hier niet

voor

niet

vinden het

en

nog

dat

op,

Ten

leste

geloof

hun

zelf

achten

om

ze

zijn

strijd te

strijden en

lijnrecht

en

danken van

tegenover

teeder

voor

kunnen,

als

een

rondziet,

deren heid

den loop

al

er zich

hun eigen

wat anderen

te voleinden, ver-

werken van het „vrome vleesch." Doch zoo

zijn

er,

God

hen staan

booze

hun

God

zonde

gebroken

merkt ge nu en dan

conscientie,

een

genade genieten.

te voller

verkeeren

;

zweem van en

er

werd.

En

als

inbeelding, ern-

God

weer een verzoeking overwonnen,

Gods nog weer enkelen van

nu

er andere kinderen Gods, die zonder

veel ophef of drukte, en zonder den minsten stig

En

teeken van hoogere vroomheid.

een

ze weer „zoo heerlijk gezondigd hebben," en

En

soms verheffen ze

wordt de kale, naakte, dorre tak aan den stam van hun

den goeden

als

ja,

;

wie

ze loopen er over heen,

die anderen, die heilig zijn in

als

is,

slechts enkelen. Vreeselijke menschen, die u vertellen komen, dat

lof,

zij

gewoon en natuurlijk

niet

maar toch

erger

antinomianen klagen hun

maar

;

iets uit,

En wat nog

over, de

God en menschen aan

zeer

ze

oogen.

worstelen,

toch ontegen-

is

wie soms metterdaad de teekenen van dat kind-

in

maar

schap uitkwamen,

is

het

ook

dan het andere. Er zijn kinderen Gods, wier kindschap ge niet

op ons maakt

bespeurt ge

God

van

zeggelijk, dat het ééne kind

verdenken

dan

hierop

zoo vurig voor

of de heerschappij

ge dan

in zulke kringen

op, hoe er onder deze ernstige stille kin-

uitsteken, die u boeien

vastheid

van

geloof,

een

door een teeder-

ijver voor

de zaak

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen