E voto Dordraceno - pagina 498

492

ZOND. XVII. HOOFDSTUK IV.

voor

dat lichaam het denkend, het alles beslissend, het eenig zelf-

heel

levend Hoofd

En

is.

nu

naargelang

gaan

zijn

Immanuël weer

En

maar één

al

zijn

om

uitwerking,

inniger

hem weer

naar die mate wordt dat Hoofd des lichaams

trekken,

een macht in zijn leven. heeft

zielsbanden aan dien

heiliger, inniger, teederder zielsleven

namelijk Christus steeds meer als zijn

eenig Hoofd te gevoelen, en onder dat Hoofd zelf al kleiner en volgzamer te worden.

Die belijdenis van Christus of beeldspraak. Neen, het

zelf het hoofd, en

Christus

wast,

Hoofd

zijn

hij

hij

is

als zijn

Hoofd

dus geen uitwendige vorm

een zielsproces. Eerst

Maar

gebruikt den Christus.

En

wordt minder.

wordt, en dat

is

hij

het einde

is,

is

hij

nog tamelijk wel

allengs loopt dat om.

dat Christus in alles

meer kan denken, ademen, bidden,

niet

ja

drinken uit de Fontein en zijn ziele spijzen, dan door dit zijn Hoofd.

En naarmate alzoo

inniger

van

ge nu door de practijk der

en

lichaam

zijn

waarachtiger onder wordt,

des

Hoofd en lichaam

Hoofd komt en zelf almeer

lid

biedt.

kunnen

één, en

zijn

des levens

strijd

sterker en machtiger wordt u ook de

te

waarborg dien zijn opstanding u

uw

en den

ziel

niet gescheiden worden.

Zonder

lichaam stierve het Hoofd, en zonder hoofd stierve het lichaam. In beider

Daarom is de volharding En hoe ook de aanvechting u

onafscheidelijkheid ligt de zekerheid des levens.

der

heiligen

zulk

een

vast

plechtanker.

verschrikke, ooit wezenlijk denken dat ge uit Christus' lichaam weer zoudt

worden

uitgesneden,

kunt ge daarom

dat

niet,

overmits

uw

uitsnijding

het lichaam zelf verminken zou.

Ge weet dus als

gij

van God,

met uw eigen levensbesef dat

tegelijk

van het lichaam met het Hoofd van dat lichaam lotgemeen

dat het lichaam het Hoofd volgt.

zijt;

En feerd, lijf

lid

als kind

al

overmits nu de Christus in zijn verrijzenis volkomen heeft getriom-

zoodat

de engelen

hem

dienden, de aarde beefde, aan het loome

het broze ontglipt was, en noch

Romes heirmacht, noch

hem

haat, noch des duivels grimmigheid iets tegen

over al zijn vijanden triomfeerend,

met

kenlijk opvoer in eeuwige heerlijkheid,

zijn

—

der Joden

vermochten, maar

jongeren in zielsgemeenschap,

nu

is

het uitgemaakt, dat heel

het lichaam Christi, met al zijn leden, denzelfden weg uit moet.

Hoofd

hij,

Nu

het

triomfeerde, kan het lichaam niet in smaad, noch in gedempte en

beperkte verlossing blijven hangen.

En moet

ook heel het lichaam Christi en

wie

al

lid

zooals het

van

dit

Hoofd

lichaam

zegepraalde,

is,

zegepralen

met hem.

En daarom

de dag komt, komt zekerder dan onze voet den bodem der

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen