E voto Dordraceno - pagina 110

ZOND. XL. HOOFDSTUK

112

minder schuldig voor God zou staan.

moord

die

Moord

III.

moord

blijft

en een moeder

;

ingewand kan plegen, staat bijna nóg schuldi-

in haar eigen

ger voor God.

Ten wijst

nog een ernstig woord over den zelfmoord. De Catechismus

slotte

op, dat

gebod zeer terecht er

dit

bij

men ook

zichzelven niet

kwetsen of dooden, en dringender nog dan in de 16e eeuw

19e eeuw

Naam

den

eisch, dat dit protest in

zoo

vrouwen.

als bij

Toegenomen onder

toegenomen.

wijze

schriklijke

mannen

En

mag

het in onze

des Heeren tegen denboo-

zen zelfmoord telkens luider uitga. In geen eeuw toch

bij

is

het ergst van

al

de zelfmoord op

is

alle

standen.

Zoo

dat in zelfmoord bij-

is,

na geen schande, althans geen kwaad, allerminst zonde wordt gezien. In Frankrijk riep nog onlangs een minister in de

immers geen misdaad

Ben

dat zelfmoord

uit,

is.

dan mijn eigen meester niet? vraagt de van God afgedoolde

ik

wereld.

Ben

leven?

Wat

En

Kamer

geen baas over mijn eigen lichaam en over mijn eigen

ik

gaat het een ander aan, als ik niet langer wensch te leven?

door die goddelooze gedachte worden vooral de gevallen van dubbelen

moord

menigvuldiger, dat

al

hand aan

en

waagt,

speculatie

den kop

zelf voor

anders,

wat meer te

eerst een ander vermoordt

men

En wat

voedt nu dien boozen hartstocht?

dan de onzalige en onware gedachte,

vermoorden,

en dan de

allerlei

booze

het dan mis gaat en het uit zou komen, zich-

als

schiet.

zichzelf

men

Veelvuldig ook de gevallen, dat

zichzelf slaat.

uit

zijn

men

alsof

angst en uit zijn lijden zou

zijn.

Wat door

Men

opgevoed in de voorstelling, alsof er na den dood geen eeuwigheid

is

Men

stelt zich voor,

men

komt, gelooft

waar weening

nis,

jes

dat

met den dood

niets meer. zal zijn

En

alles uit

lijke last

kelijke

Als

lijden uitkomen,

en er

zelfmoord

iets zeer

dan geen God voor Wien

is

ik ver-

en geen eeuwigheid waarin mijn lijden meegaat en door

moet,

is

heengaan en verdwijnen het van-

gebodene, het natuurlijke redmiddel, dat juist daarom, en op grond

van die overlegging, door zoo duizenden

En nu

oordeelen

schuldigen, lijke

voor sprook-

diep ongelukkig ben, en het leven mij een ondrage-

het oordeel nog verergerd wordt, dan zelf

is

men

wordt, en ik kan door mijn leven af te snijden, uit dat schrik-

bange

schijnen

ik

is.

een oordeel dat

gepraat van een buitenste duister-

alle

en knersing der tanden, houdt

van kinderlijke verbeelding. En natuurlijk, dan

verkieslijks.

Van

is.

zonde

die te

we

niet hard.

zichzelf

verdoen

ontkomen, ook,

volgd, in bittere

o,

bij

duizenden wordt aangegrepen.

We

weten zeer wel, dat er behalve de

om

aan de gevolgen van een schrikke-

zoovelen

jammer geworpen,

zijn,

die

hard door hun

ten leste het leven niet

lot ver-

meer konden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen