Sociale hervormingen - pagina 69

59

In een stelsel, waarin de verzekering vervalt door het gedurende een bepaalden tijd niet betalen van een bepaald aantal premiën, zou daarin een reden kunnen gelegen zijn om de vrouw niet aan den verzekeringsplicht te onderwerpen, althans niet zonder haar bij het vervallen der verzekering aanspraak te geven op restitutie van premiën of andere soortgelijke vergoeding; in het stelsel van het ontwerp bestaat er geen enkele reden om haar niet verzekeringsplichtig te maken, omdat de verzekering nimmer vervalt, tenzij de verzekerde het verlangt. De vrouw die den bij art. 3 1 bepaalden wachttijd vervuld heeft voordat zij in het huwelijk treedt, heeft ingeval van invaliditeit aanspraak op rente of op de bij art. 36 bedoelde uitkeering, ook indien zij twintig of dertig jaren gehuwd is geweest zonder in dien tijd één premie te hebben betaald. In het ontwerp wordt dus ook in dit opzicht het stelsel der Staatscommissie (i) gevolgd. (Zie verder art. 120, tweede lid). Door de vrouw in dezelfde gevallen als den man aan den verzekeringsplicht te onderwerpen, wordt echter voor de vrouw

op dezelfde wijze gezorgd als voor den man. Voorop wordt gesteld, dat de vrouwen van verzekeringsplichtige mannen, voor zoover zij niet verzekeringsplichtig zullen zijn vóórof verzekeringsplichtig zullen worden na haar huwelijk, in verreweg niet

de meeste gevallen verzekeringsplichtig zouden zijn geworden, indien ongehuwd gebleven waren. Zij behoorden dus tot de klasse van personen, die zoowel in hun eigen als in het algemeen belang verzekerd behooren te worden en wel onder zoodanige voorwaarden, dat zij, na eventueel overlijden van den man, in geval van invaliditeit of ouderdom in het genot gesteld worden van een rente, voldoende om in de noodzakelijke behoeften te voorzien. Dit zou niet worden bereikt door de vrouw aan dezelfde regeling te onderwerpen als den man, omdat een aantal vrouwen van verzekeringsplichtige mannen vóór haar huwelijk niet verzekeringsplichtig zullen zijn en, indirect ten gevolge van haar huwelijk, zij

zullen worden en, vooral, omdat vrouwen staande en ten gevolge van haar huwelijk, hoewel krachtens het tweede lid van art. i verzekeringsplichtig, later

niet verzekeringsplichtig

zeer vele

indien zij haar man verliezen en invalide of oud zijn of worden, zouden zij dus krachtens de bepalingen van hoofstuk VI óf geen rente, óf slechts een uiterst lage rente krijgen. Zal dus de regeling ten aanzien van de vrouw rechtvaardig zijn, dan behoort haar, ingeval zij in het huwelijk treedt met een man, die verzekeringsplichtig is of wordt, zonder dat zij gestort heeft, een voldoende rente te worden verzekerd, in geval zij bij of na het overlijden van den man (blijvend) invalide of 70 jaren oud is of wordt. De gehuwde vrouw mag niet armlastig worden, niet of niet geregeld zullen storten

(i)

Verslag Staatse, bladz. 50.

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen